Ja

Ik moet hier dringend nog eens passeren.

Geplaatst in varia. 3 Commentaar »

Niet zo lekker?

Garfield

Garfield

Geplaatst in humor. 2 Commentaar »

De Post staakt

En het kan me niet schelen. De Morgen stak in de bus, en zelfs een brief met goed nieuws, dus hier blijkt een goeie postduif aan het werk geweest te zijn.

Wat mij dan wel stoort? Mobistar. Ik ben klant bij een partner van hen, Euphony, en daarom wil Mobistar mij niet helpen in hun eigen winkel. Nee, daarvoor moet ik naar de klantendienst bellen. Van Mobistar. Lo-gi-ca. Nieuwe klanten willen ze gerust verder helpen, en bestaande klanten willen ze wel helpen met tariefaanpassingen. Maar mij als klant-van-een-partner willen ze niet helpen. Ja, via de klantendienst. Waar ze mij dan nog een tariefwijziging proberen aansmeren zonder enig bijkomend voordeel. Geweldige klantenservice hebben ze daar!

Ik probeerde vervolgens aan de vriendelijke klantenmedewerker duidelijk te maken dat ik geen nutteloze tariefwijziging hoefde. Tot tweemaal toe vermeldde ik dat de tariefwijziging geannuleerd mocht worden. Wat kreeg ik deze morgen?

5000: Beste klant, de gevraagde tariefwijziging werd uitgevoerd. Dank voor uw vertrouwen. Mobistar.

Mijn reactie leek een beetje hierop.

Ja, de klant wordt mondig. Vrees web 2.0. Vrees uw eigen klanten! Maar vooral: behandel ze eens met respect.

Geplaatst in frustratie. 1 reactie »

Laatste aanwinsten

The Art Book Phaidon

The Art Book

The 20th century art book - Phaidon

The 20th century art book

Wall and Piece - Banksy

Wall and Piece - Banksy

Der Himmel über Berlin

Der Himmel über Berlin

In the mood for love

In the mood for love

Sky and sand – Paul Kalkbrenner

in the nighttime
when the world is at its rest
you will find me
in the place I know the best
dancin’, shoutin’
flyin’ to the moon
(you) don’t have to worry
’cause I’ll be come back soon

and we build up castles
in the sky and in the sand
design our own world
ain’t nobody understand
I found myself alive
in the palm of your hand
as long as we are flyin’
this world ain’t got no end

Geplaatst in muziek. Leave a Comment »

Banksy

Girl with heart balloon van Banksy

Girl with heart balloon van Banksy

Nog nooit van Banksy gehoord?  Dat verwondert me niet echt, maar het is dan wel hoog tijd dat je hem leert kennen. Banksy is een Britse graffitikunstenaar die met zijn werken kritiek op de maatschappij levert. Banksy is niet zijn echte naam, maar een pseudoniem, al zijn er wel vermoedens over zijn echte identiteit. Omdat graffiti spuiten hem te lang duurde, begon hij met sjablonen te werken. Door de maatschappijkritiek in zijn werken, is Banksy natuurlijk snel bekend geworden. Zo heeft hij in 2005 de scheidingsmuur tussen Palestina en Israel wat bijgewerkt.

In Londen zag ik vorige week een werk van hem, One nation under CCTV (de Engelse term voor camerabewaking is Closed-circuit television, CCTV). Dit is voor mij wat kunst moet doen: verbazen, verwonderen, verrassen, en vooral doen stilstaan bij wat er rondom ons gebeurt. Zijn bedoeling is niet meteen een oordeel vellen, of ons een bepaald standpunt opdringen, maar wel ons minstens doen nadenken over bepaalde zaken.

Shopping Trolleys van Banksy

Shopping Trolleys van Banksy

Met zijn vaak politiek geïnspireerde kunst weet Banksy dan ook steeds de aandacht te trekken, en dat altijd op een creatieve, grappige en bijna controversiële manier. Hij heeft dan ook voldoende tegenstanders – mensen die zijn werken geen kunst vinden maar vandalisme, mensen die hem eigenbelang verwijten – maar ik ben alleszins voorstander.

Protester van Banksy

Protester van Banksy

Zelfs voor mensen die allergisch zijn aan het woord ‘kunst’, is Banksy’s werk heel toegankelijk. Bovendien beperkt hij zich niet tot graffitikunst of sjablonenkunst, maar heeft hij ook al een aantal installaties gedeeld met het publiek. Zo heeft hij vorig jaar in New York een pet shop geopend zonder echte dieren, maar met bijvoorbeeld fish fingers zwemmend in een visbokaal en chicken nuggets opgesteld als echte kippen. Stel je de reactie voor van een toevallige voorbijganger die echte dieren verwacht te zien. Schitterend toch om mensen op dergelijke eenvoudige wijze te kunnen verrassen. Zoals ook zijn toegetakelde telefooncel.

Soho Phone Box van Banksy

Soho Phone Box van Banksy

Uit zijn werken spreekt vaak een duidelijk statement: tegen het kapitalisme, tegen de gevestigde waarden, maar vooral: vóór vrijheid van meningsuiting. En wat is een betere boodschap dan dat?

Kissing Police van Banksy

Kissing Police van Banksy

Smiley Coppers van Banksy

Smiley Coppers van Banksy

Rat Restaurant van Banksy

Rat Restaurant van Banksy

Bekijk nog meer werken van Banksy op zijn website. En laat me gerust weten wat jullie favorieten zijn!

Geplaatst in kunst. 3 Commentaar »

4 dagen Londen

Vrijdag kwamen we rond de middag aan bij het Novotel Waterloo waar we onze bagage hebben achtergelaten. Onze eerste halte daarna was Buckingham Palace, waar het leger een toneelstuk aan het opvoeren was met kanonnen en veel paarden. De essentie ontging me daar wel even, maar het was wel leuk om te zien en te horen – uiteraard pas nadat we waren bekomen van het idee dat er ergens aanslagen gepleegd werden. Na een korte tussenstop bij één van de vele “Pret A Manger”s passeerden we langs Harrods zonder wat te kopen en gingen we daarna schuilen voor de smeltende sneeuw in het Natural History Museum. ’s Avonds kregen we van onze Londense ex-studiegenoot een rondleiding bij het bedrijf waar hij werkt, Start Creative. Daarna gingen we chinezen in een Chinees restaurant in China Town (of hoe je teveel Chinezen in één zin krijgt). Na ticketjes voor de musical te hebben gekocht op Leicester Square, sloten we de dag af in een typisch Engelse pub. Ja, zo eentje die sluit om 23 uur. Wat lagen we vroeg in ons bed!

Snoep bij Harrods

Snoep bij Harrods

Zaterdag gingen we te voet langs de Thames met zicht op the houses of parliament, Big Ben en London Eye richting Tate Modern. Dat werd meteen ook onze eerste halte. Opvallend: musea in Londen zijn een pak groter dan hier! Ik hoef dus niet te vertellen hoe pijnlijk mijn ledematen al aanvoelden na dag één. Tate Modern is trouwens een echte aanrader, zelfs als je geen kunstkenner bent. Ik zou zelfs zeggen: zéker als je geen kunstkenner bent, want alles is er heel toegankelijk opgesteld. Hedendaagse kunst is ook zo uiteenlopend, dat je altijd wel iets naar je zin vindt. Na een warme bagel stapten we door naar the Tower Bridge, waar we de korte rondleiding volgden. Bovenop de brug hadden we een mooi uitzicht over de stad, waarschijnlijk niet zo mooi als vanuit een gondel van London Eye, maar alleszins wel een pak goedkoper (lees: zo’n 16 pond minder duur). ’s Avonds genoten we na een zeer goedkoop Thais avondmaal van de musical Chicago. Indrukwekkend! We beëindigden de dag in een pub die “pas” sloot om 24 uur (let op de subtiele aanhalingstekens). De locals waren zo “laat” al allemaal dronken, grappig.

Musical Chicago

Musical Chicago

Zondag aanhoorden we enkele vurige sprekers op Speaker’s Corner in Hyde Park, waar we ook enkele eekhoorntjes gespot hebben. De benen waren toch al vermoeid, dus besloten we Oxford Street door te wandelen en af te slaan naar Regent Street waar we gepasseerd zijn langs de Apple Store en Hamley’s. Je weet wel, één van de grootste speelgoedwinkels ter wereld. Daarna hebben we ons lijstje met bezochte musea nog uitgebreid met National Portrait Gallery en National Gallery aan Trafalgar Square.  ’s Avonds aten we in een traditioneel fish & chips restaurant (als je dat zo kan noemen), dat hoort er gewoon bij. Een filmpje aan 5 pond, The Duchess, was de waardige afsluiter van de dag.

Speaker's Corner in Hyde Park

Speaker's Corner in Hyde Park

Maandag wilden we graag the changing of the guards zien, en dat is nog gelukt ook! Weliswaar in de gietende regen, maar dat past natuurlijk wel bij Londen. Saatchi Gallery ten slotte was een mooie manier om het verlengde weekend Londen af te sluiten, waarna we doorweekt huiswaarts terugkeerden.

'Ghost' van Kader Attia

'Ghost' van Kader Attia

'Old Persons Home' van Sun Yuan en Peng Yu

'Old Persons Home' van Sun Yuan en Peng Yu

Geplaatst in citytrip, reizen. 1 reactie »

Verlengd weekendje Londen

Vrijdagochtend vertrek ik met een ex-studiegenoot naar Londen om ons daar bij 2 andere ex-studiegenoten aan te sluiten en Londen te verkennen tijdens een verlengd weekendje. Gelukkig werkt 1 van ons daar intussen al een tijdje, zo hebben we meteen een goeie gids. Want ik ben nog maar 1 keertje in Londen geweest en daar herinner ik me bijna niets meer van. Hoog tijd om de stad eens deftig te leren kennen! Bovendien slapen we in het Novotel Waterloo, wat heel centraal gelegen is, en dus zeker een goeie uitvalsbasis vormt.

Ik heb al een ‘must see’ lijstje opgesteld met zowat alle cliché trekpleisters voor toeristen waarschijnlijk, maar toerist spelen is leuk:
- National Portrait Gallery
- Tate Modern & Tate Britain
- Natural History Museum
- The Tower of London
- London Eye
- Buckingham Palace (met eventueel the changing of the guards)
- Leicester Square, Trafalgar Square en Piccadilly Circus
- Soho
- Big Ben
- Downing Street
- Hyde Park
- Camden
- één van de vele theatervoorstellingen
- Nothing Hill (Carnaval)
- St. Paul’s Cathedral
- Covent Garden

En ook ‘maybe to do’:
- National Gallery
- Saatchi Gallery
- British Museum
- Harrods
- Westminster Abbey

En zelfs een lijstje ‘hoeft niet echt/echt niet’:
- Madame Tussauds
- McDonalds, Pizzahut en consoorten
- English breakfast

Meer aanraders en afraders zijn welkom!

Slumdog Millionaire

Dit weekend ben ik uitzonderlijk nog eens in de Kinepolis geraakt, de Sphinx is nu eenmaal dichterbij. Mijn keuze was gevallen op Slumdog Millionaire, omwille van de prijzen die de film al gewonnen heeft en ongetwijfeld nog zal winnen, maar vooral omwille van het verhaal. Een Indische jongeman, Jamal, doet mee aan het spelprogramma “Who wants to be a millionaire?” en heeft de 20 miljoen roepies in zicht. Net voor de laatste vraag wordt hij door de politie opgepakt voor ondervraging, omdat ze het zaakje niet helemaal vertrouwen. Heeft hij inderdaad vals gespeeld, heeft hij toevallig geluk gehad, of is hij een genie? Of is het gewoon zijn lot?

Aan de hand van flashbacks krijgen we te zien hoe Jamal de antwoorden van de vorige vragen allemaal te weten gekomen is. Tussendoor volgen we ook nog het verhaal over de liefde van zijn leven en zien we hoe de relatie met zijn broer veranderd is. Regisseur Danny Boyle (bekend van o.a. Trainspotting en 28 Days Later) koos voor lokale acteurs en geen grote namen, en zijn acteurs deden dat verdomd goed!

Als je de film nog niet gezien hebt: zeker doen. Het is echt een aanrader, zelfs als je niet voor alternatievere films bent. Bovendien is de muziek ook leuk. En zoals het een goede Bollywood-film betaamt, krijg je op het einde een aanstekelijke dansscène voorgeschoteld. De film duurt trouwens ook 2 uur, maar in tegenstelling tot sommige andere films, viel dat hier echt niet op. En ergens deed Slumdog Millionaire me ook aan Cidade de Deus denken, maar dat doet eigenlijk geen van beide films eer aan. Waarom ik het dan zeg? Omdat ik het wil.

Gaan kijken dus, waar wacht je nog op?! :)

Geplaatst in film. 3 Commentaar »

Van vlees en bloed

Van vlees en bloed

Van vlees en bloed

Deze week naar Van vlees en bloed gekeken op één? Zoals 1.767.316 andere kijkers? Ik ook, al weet ik niet goed wat ik ervan moet vinden. Iedereen is er blijkbaar zot van, gezien weeral de vele Facebook-groepjes. De hype ontgaat mij een beetje, een gevoel dat ik wel vaker heb. Misschien ook omdat ik nog maar één volledige aflevering gezien heb van de serie. En misschien omdat ik niet vanaf het begin aan het volgen ben. Maar ik ben er niet zo wild van. Het is niet slecht, maar ook niet heel goed. Het is niet saai, maar ook niet geheel onvoorspelbaar. Het is soms een beetje grappig, maar dan met een trieste ondertoon. En eigenlijk is het vooral dat tragikomische waar ik het niet helemaal op begrepen heb. Het is wel een verademing om niet dezelfde soapacteurs te zien opdraven die we al overal zien. En trouwens: moemoe wordt toch gewoon gespeeld door Jan Deceleir zelf, toch?

Kortom, ik zal wel kijken als het toevallig opstaat, maar het hoeft niet. En ik zal er al helemaal niet voor thuisblijven, al doe ik dat voor geen enkel tv-programma. Dat is dan meteen ook de reden waarom ik niet graag series volg op tv: als de serie te goed is, wil ik ervoor thuisblijven. En daarvoor hoeft de serie soms niet eens héél goed te zijn. Soms wil ik gewoon weten hoe het verder loopt, zonder dat de serie mij echt wat kan schelen. Familie en Thuis zijn daar mooie voorbeelden van. Vroeger (en dan spreek ik over meer dan 10 jaar geleden) volgde ik Familie, meer uit gewoonte dan uit interesse. Bij hoeveel van de kijkers zou dat het geval zijn?

Ach geef mij dan maar de dvd-box, dan kan ik tenminste kijken wanneer ik wil. En ja, dat is de reden dat ik zoveel dvd’s heb liggen. Ik ben trouwens wel benieuwd hoe het zal aflopen met de slagersfamilie, maar toch niet zó erg dat ik ernaar ga kijken. Jullie mogen mij komen vertellen hoe het verder loopt, deal? ;-)

Geplaatst in tv. 2 Commentaar »