Skip navigation

Category Archives: nostalgie

Het zal nog niet zijn! Ik moest me niet druk maken over geld, werk, rijbewijs, huur van een appartement, …

Begrijp me niet verkeerd, ik bedoel niet dat het leven een eeuw geleden makkelijker was – al kan dat natuurlijk wel het geval geweest zijn. Maar daar weet ik niets over, aangezien ik toen nog niet leefde. Ik heb het gewoon over mijn “vroeger”, mijn verleden. Nostalgie, aaah… De radiozender achterna!

Vroeger leek alles zo eenvoudig. Naar school gaan en mij om de rest niet druk maken. Een job en een rijkelijk loon zouden automatisch volgen, maar daar maakte ik me in de verste verte geen zorgen om. Sparen lukte alleen tot de eerstvolgende snoepzak.

Vroeger was de tijd van Barbiepoppen – nu misschien nog, maar ik speel er toch niet meer mee – en trollen. Wie kent er die poppetjes nog met hun kleurrijke haardos? Iedereen had er toen wel een paar, liefst in alle mogelijke kleuren en met verschillende outfits. De mijne had zelfs een naam en een identiteitskaart, helemaal zelfgemaakt. Yeah! How cool is that? Volgens mij moet ik er trouwens ergens nog wel een verstopt hebben, gewoon uit jeugdsentiment. Een mens wil toch altijd een beetje jong blijven.

Ja ik was een echt 90’s kind. En soms kom ik van die dingen tegen die me meteen naar daar terugkatapulteren. Dat is zowat het effect dat ik krijg wanneer ik nummers van Isabelle A hoor. En meezing, uiteraard!

Ja ik geloof echt dat Tien Om Te Zien mijn grootste jeugdzonde was. Maar uiteindelijk is het allemaal wel goed gekomen met mij. Min of meer.

Ik verzamelde ook zowat alles: postzegels, stickers, pins, flippo’s, tuttertjes,… Maar lang bleef dat nooit duren. Is er trouwens toevallig iemand geïnteresseerd in een half gevuld postzegelalbum? Als ik aan mijn tienerjaren denk, zie ik in gedachten ook nog Tamagotchi’s passeren, rekbandjes voor rond de pols, kleurrijke veren die zelf de trap afkonden en nog zo’n dingen. Ik deed er graag aan mee. Maar aan Buffalo-schoenen, daar deed ik niet aan mee. Er is een grens. En die lag echt wel hier:

En daar zie ik nu nog steeds mensen mee lopen. Beetje blijven stilstaan zeker? Ofwel willen ze op die manier eeuwig jong blijven. “Jong”.

Terugdenken aan vroeger is leuk. Zo blijft de begintune van Baywatch onvergetelijk. Ik keek naar Familie toen er nog geen Thuis was, en naar Home & Away omdat dat beter was dan Neighbours. Nog iets langer geleden keek ik naar Alfred Jodokus Kwak, Boes en Dommel. En aan Skippy, The Flying Doctors en Beverly Hills Nine-O-Two-One-O hou ik ook wel herinneringen over. Vaag.

En nu ik toch bezig ben, kan ik meteen ook een korte playlist doorgeven. Een paar klassiekers die daarin zeker niet mogen ontbreken zijn Good Shape, Dr Alban, 2 Brothers on the 4th Floor, Real McCoy, Snap, DJ Bobo, Rednex, La Bouche, Leopold 3, Bart Kaell en Def Dames Dope. Zet die muziek op (zeker doen!) en ik voel me weer jong. Niet dat ik al zo oud ben! Nee, ik heb zelfs nog geen rijbewijs. Al zegt dat meer over mezelf dan over mijn leeftijd.

I só totally love the nineties! Wanneer is de volgende fuif? Ik ben er weer volledig klaar voor. Hé lekker beest!

Advertenties

Ja ik ben blijkbaar weer in een margi-muziekbui, en daar mogen jullie van meegenieten 😉

5ive met Slam dunk da funk, het nummer waar het allemaal mee begon. Ik werd fan, jaja. Klinkt zo hetero he. Eerst vond ik Scott met de piekjes wel leuk en schattig enzo, daarna had ik het meer voor stoere J met de mooie ogen. En nu vind ik het allemaal janetten! 😉

5ive met Don’t wanna let you go

en nog eens 5ive met If ya getting’ down

En na de 5ive-periode kreeg ik een Backstreet Boys-periode, gelukkig nam dat geen genante vormen aan. Ik heb nooit gillend vooraan gestaan bij hun concerten met de letters ‘BSB’ op mijn gezicht, ik stond achteraan. Mhoeha, eat that!

The Backstreet Boys dus, met Get down (ja we merken enige gelijkenis met de 5ive titels), het nummer waar het voor hen allemaal mee begon. En ik vroeg me af waarom ze zich ‘boys’ noemden, aangezien er een girl in hun groepje zat. Geef toe, diene blonde zag er toch ongelooflijk vrouwelijk uit? Ik heb het dus nooit voor Nick Carter gehad, laat dat duidelijk wezen.

Daarna gingen ze in witte pakjes op een luchthaven staan zingen, waarschijnlijk omdat ze daar toch al veel tijd doorbrachten en dat wel handig uitkwam. Twee vliegen in één klap, zou je kunnen zeggen. I Want it that way.

En in Everybody wilden ze aan de wereld laten zien dat ze over enig acteertalent beschikten. Aan u om te oordelen.

Dat is wel genoeg margi voor nu zeker! Er mogen gerust interessante margi’s (van een contradictio in terminus gesproken, ha!) aangebracht worden, die ik dan een volgende keer zeker zal vermelden.

Gegroet, slaapwel en tot morgen!

Kwestie van het niveau hier nog eens naar beneden te halen: marginale muziek uit mijn jonge jaren! Gevoelige kijkers gelieve zich te onthouden! Sit back and enjoy 🙂

Good Shape met Take my love, ik was daar zo verliefd op!

Isabelle A met Lekker beest, ambiance gegarandeerd.

Sanne en Erik Van Neygen met Veel te mooi, ideaal om mee te zingen.

En nu de Engelstalige toer op!

Vengaboys met Boom, Boom, Boom, Boom! (I want you in my room, yes you!)

Vengaboys met We Like to Party, want dit kan uiteraard op geen enkele party ontbreken.

Rednex met Cotten Eye Joe, zalige country

Boyzone met Love me for a reason, even melig doen.

Dr Alban met It’s my life, lekker nummer…

Nightcrawlers met Push the feeling on, vette house man man!

Snap met Rhythm is a dancer, een klassieker

Culture Beat met Mr Vain, lang leve de jaren ’90!

DJ Bobo met Pray, die blijkbaar dit jaar Zwitserland mag vertegenwoordigen op het ESC!

En dan nog van eigen bodem: Technotronic met Pump up the jam

En hier gaan we voorlopig stoppen, genoeg foute muziek voor vandaag denk ik zo. Maar tips zijn altijd welkom!

Ow, een uitsmijtertje nog. Mentos, the freshmaker!

Af en toe eens terugkijken naar wat was, kan nooit kwaad, zeker niet als je al 23 bent. Haha. (lacht groen) En aangezien ik hier enkele hilarische foto’s van mezelf heb, kunnen we deze net zo goed hier publiceren. Aanschouw, J-La int klein!

J-La alive and kicking J-La crash boom bang J-La shout! J-La: When will I be famous? J-La I want you to want me

Schattig he, al zeg ik het zelf. 🙂 (geen commentaar)

Naar aanleiding van een gesprek over die goede oude tijd met die goede oude series op tv, even een opsomming van enkele tv-programma’s die bij mij pure nostalgie opwekken.

Zo heb je daar Dommel, schitterende intro toch!

Alfred Jodokus Kwak, de intro. Ik kan me nog herinneren dat ik hier vroeger graag naar keek.

En wie kent er nog Boes? Wie laat zich niet koeieneren…

De Fraggels, al herinner ik me daar zoveel niet meer van. Maar bij het zien van dit filmpje komt er toch alweer wat terug.

Net hetzelfde bij de Snorkels.

De Fabeltjeskrant, nog zo’n klassieker. Hallo meneer de uil…

En de überschattige pinguïn Pingu.

En dan waren er natuurlijk ook nog de Smurfen!

Van Het liegebeest en Bassie en Adriaan vind ik niet meteen een filmpje. En van Sesamstraat en Samson en Gert moet ik waarschijnlijk niets posten, iedereen kent die programma’s wel.

En dan iets recenter keek ik graag naar Skippy, The Flying Doctors en LoveBoat. Oh nostalgie!

Wordt een volgende keer misschien nog wel aangevuld…