Skip navigation

Category Archives: multimedia

Blijkbaar komen identiteitsdiefstallen op internet steeds vaker voor. Toen ik vorig jaar bezig was met research voor mijn eindwerk, vond ik dat moeilijk om te geloven. Wie laat er nu zoveel informatie slingeren op het internet zodat er een volledig kloppend maar vals profiel kan gecreëerd worden?

Eerder deze week werd een Marokkaan veroordeeld voor diefstal van identiteit tot een gevangenisstraf van drie jaar en een boete van ongeveer € 1000. Hij had een Facebook-profiel aangemaakt in naam van de Marokkaanse prins, uiteraard om te lachen maar de rechter oordeelde daar anders over. Dit is zowat het eerste proces ooit waarbij identiteitsdiefstal strafrechtelijk vervolgd wordt.

In dit geval ging het om een bekende persoon – meestal trouwens, want op welk forum heb je nu geen valse Filip Dewinter of Paus Benedictus tussen de leden? Stel je nu voor dat iemand anders over jou zo’n profiel start. Of een valse blog. Want volgens Technorati zouden 8% van alle blogs niet gemaakt worden door de vermelde auteur. Voor alle duidelijkheid: deze blog wordt wel degelijk door mezelf geschreven. 😎 Echt waar.

In België kan je als slachtoffer van identiteitsdiefstal klacht indienen via de website www.ecops.be, aangezien we hier een privacywet hebben ter bescherming van de persoonlijke gegevens. Of dat veel helpt, weet ik niet, want ik heb zoiets zelf nog niet meegemaakt. Eenmaal leugens over je persoon online verschenen zijn, is het natuurlijk moeilijk deze verwijderd te krijgen. Bijkomend probleem is dat Google jarenlang backups bijhoudt van zowat het gehele worldwideweb. Serieuze pech dus als iemand ooit een genant verhaal gepost heeft met jouw naam erbij. Google jezelf maar eens, dan weet je meteen of je pech hebt of niet.

Mijn goeie raad:
Besef wat je post, zegt en doet op het internet.
– Denk goed na dat je geen dingen vertelt waarvan je niet wil dat ze teruglinken naar jou.
– Zoek een goeie nickname. Link deze nergens aan je eigen naam.
– Vermeld geen andere namen, zelfs niet als deze personen daar toestemming voor geven.
– Post geen genante foto’s, hoe grappig ze ook mogen wezen. Een toekomstige werkgever wil je echt niet afschrikken met je losbandige verleden.
– Laat niet teveel (of zelfs geen) persoonlijke informatie over jezelf slingeren op het internet. Er hoeft maar één X (fictieve achternaam) rond te lopen in de X-straat (fictief adres) in Gent, en ze kunnen jouw gegevens beginnen opzoeken. Stalking via internet is voorlopig nog maar weinig bekend hier, laten we het zo houden.

Hebben jullie nog goede raad toe te voegen?

Advertenties

Ik ontdekte dit artikel over mijn scriptie toevallig, en vond het wel grappig om überhaupt een artikel over mijn eindwerk te vinden bij het googlen naar mezelf. Mijn zelfgeschreven artikel is hier te lezen, mijn eindwerk in pdf-vorm kan je hier bekijken.

Maar nu dus het artikel geschreven door Diederik Pauwelyn (HoWest):

Surfen op het net Sinds de aanslagen op de WTC torens en de bijhorende War on terror kwamen we af en toe in contact met beangstigende berichten over onze privacy. Reisgegevens, telefoongesprekken, aankopen en natuurlijk je internetgedrag worden bijgehouden. Door in Google op zoek te gaan naar zinsneden als How to make a bomb en een beetje rond te hangen op extremistische sites riskeer je al snel als tereurverdachte te worden beschouwd. Maar zelfs zonder gekke zoekopdrachten of bezoeken aan verdachte sites: hoe leuk is het dat iemand perfect weet welke sites je bezoekt en wanneer je dat doet?
Joke, laatstejaarsstudente Grafische en Digitale Media aan de Arteveldehogeschool in Gent, schreef een scriptie over internetprivacy. Haar werk, Optimale strategie voor de internetgebruiker, geeft je voldoende info en tips om zo veilig mogelijk op het net te surfen.

De risico’s met betrekking tot de privacy kunnen worden opgedeeld in een directe en een indirecte groep. Onder directe risico’s plaatst Joke de bewuste risico’s, waarover je zelf controle hebt. Denk hierbij aan browsers, cookies, e-mail en je IP-adres. Bij indirecte risico’s verlies je die controle en kun je je enkel proberen te beschermen. Voorbeelden van indirectie risico’s zijn spyware, spam, virussen, zoekmachines, enzovoorts.

Directe risico’s

De meest bekende browsers voor Windows zijn ongetwijfeld Internet Explorer en Firefox. Voor MacOSX is dat Safari. Een hedendaagse browser moet beveiligingslekken zo snel mogelijk automatisch dichten, veilig met cookies kunnen omgaan en pop-up’s kunnen blokkeren. De browser mag ook niet toelaten dat websites programma’s op de computer installeren zonder de goedkeuring van de gebruiker. Voor het Windows-platform blijft Firefox de veiligste browser. De meeste virussen richten zich nog steeds op Internet Explorer. Bovendien reageert Firefox veel accurater op beveiligingslekken. Safari heeft weinig last van virussen. De kleine gebruikersgroep van Mac maakt het voor virusschrijvers weinig interessant om er tijd en energie aan te verliezen.
Cookies, vormen geen probleem voor de veiligheid, maar ze kunnen wel gebruikt worden om het surfgedrag van een persoon in kaart te brengen.
Je past best ook op met het online prijsgeven van je e-mailadres. Tenzij je dat echt wil, kruis je beter nooit het vakje aan dat toestemming geeft om je adres met derden te delen.
Het meest privacygevoelig is zonder twijfel je IP-adres, een uniek adres dat je achterlaat op elke website die je bezoekt. Providers zijn bij wet verplicht om die gegevens één jaar bij te houden.

Indirecte risico’s

Spyware en virussen zijn zo oud als de computer zelf. De meeste computergebruikers zijn er dan ook mee bekend. Spyware kan bijvoorbeeld reclame op je desktop toveren, wachtwoorden ontrafelen (keyloggers) of je browser gijzelen door er een toolbar of een bepaalde startpagina op te installeren die niet weggaat (browser hijackers). Virussen geven geen info door, maar vertonen destructief gedrag: je computer wordt trager of totaal onbruikbaar en bestanden worden gewist.
Spam op zijn beurt is totaal ongevaarlijk, maar irriteert de gebruiker en het kost je nodeloos tijd. Het gaat hier om onschuldige, maar vervelende en ongevraagde reclameboodschappen via e-mail. Gevaarlijker dan spam is phising phishing. Bij phishing krijg je een e-mail die bepaalde persoonlijke gegevens vraagt. Die e-mail komt zogezegd van je bank of van een website waarbij je aangesloten bent, maar is in werkelijkheid vals. Als je je gegevens invult en de mail beantwoordt, krijgen de afzenders toegang tot je rekening of je account van de website waarvan je je gegevens invulde.
Ten slotte zijn er de zoekmachines, een erg gevoelige kwestie. Niet alleen omdat je via de zoekmachines veel info vindt over personen (wat in veel gevallen verholpen kan worden door het gebruik van een nickname), maar vooral omdat je zoekopdrachten bewaard worden in een database. Een bedrijf als Google, dat over de zoekmachine met het grootste marktaandeel beschikt, krijgt zo een redelijk duidelijk beeld van de interesses van zijn bezoekers. Als je weet dat Google zijn inkomsten haalt uit advertenties, ligt het voor de hand dat die gegevens kunnen worden gebruikt om aan gerichte marketing te doen.

Toekomst
Het verhaal van de interactieve digitale televisie volgt een soortgelijke lijn als dat van de computer. De televisie geeft je bijvoorbeeld de kans te reageren op een advertentie en meteen tot de aankoop van het product over te gaan. Omdat er bijgehouden wordt welk soort programma’s je het meest bekijkt, kunnen reclameboodschappen gerichter worden gelanceerd, wat de effectiviteit voor de adverteerders natuurlijk verhoogt.

Ook de opkomst van de elektronische identiteitskaart, kortweg eID, brengt enkele privacyproblemen met zich mee. De kaart bevat alle gegevens van de eigenaar, wat enorme problemen kan veroorzaken als het kleinood in verkeerde handen komt.

Tips

De meeste tips van Joke klinken erg logisch. Toch blijken heel wat mensen ze niet in acht te nemen. Om te beginnen moet je je computer voldoende beveiligen. Dat kan helemaal gratis. Voor concrete info daarover kun je terecht bij een computerwinkel of misschien wel bij een vriend met kennis over computers. Verder maak je je wachtwoorden nooit openbaar, voer je elektronische bankverrichtingen enkel op de officiële site van de bank uit en reageer je zeker niet op e-mails die om je gegevens vragen (phishing). Klikken op pop-ups die vertellen dat je iets hebt gewonnen, en de installatie van onbetrouwbare software verhogen het risico op spyware en virussen. Software kan je gemakkelijk controleren door het programma eerst te scannen met een virusscanner.

Wil je spam wil voorkomen? Vul je e-mailadres dan niet in op malafide websites en maak het best niet openbaar op gewone websites en fora. Gebruik je een mailclient zoals Outlook of Thunderbird, dan kun je spam heel eenvoudig vermijden door spamfilters in te stellen.

Bezin eer je begint

De meest efficiënte manier om niet met privacyproblemen op het net te worden geconfronteerd, is je gezond verstand gebruiken. Als virusscanners, anti-spywareprogramma’s je meldingen geven waar je niets van begrijpt, contacteer dan iemand die er wel iets van kent. De programma’s verwijderen behoort eigenlijk niet tot de mogelijkheden. Zonder beveiliging het internet opgaan, is als zonder parachute uit een vliegtuig springen: de kans dat het goed afloopt is nihil. Ook het wegklikken van pop-ups, op ja of nee klikken, en het openen van bijlagen van verdachte mails vormt een groot risico. Neem je tijd om meldingen te lezen en denk goed na voor je iets al dan niet opent of er op klikt. Wie hiermee rekening houdt, sluit het binnenhalen van spyware, virussen en het ongewenst gebruik van persoonlijke gegevens uit.