Skip navigation

Zoals ik in een vorig bericht reeds aanhaalde, is niet iedereen op de hoogte van de ongeschreven busregels. Zo bleek ook weer vanmorgen.

Ik neem ’s morgens tweemaal de bus, eerst nummertje 9 richting station en dan nummertje 70, 71 of 72 richting werk. Dat er al eens wat gebeurt op die tweede lijn, kan je hier ook lezen. Maar ook op de 9 viel er vandaag wat te beleven. Achteraan zat een mama met enkele kindjes die wat aan het spelen waren. Een ietwat corpulente dame vond dat blijkbaar niet gepast en maakte de luide opmerking “Tis hier geen speelplaats he, mensen moeten nog wel van de bus geraken”. Ik durf te wedden dat ze zelf wanhoopte niet meer van de bus te geraken, maar soit.

Het verbaast me altijd als mensen zo luidop hun mening verkondigen, voor bijna een ganse bus. Ik zou het in ieder geval nooit durven.

Vanmorgen was echter een ochtend vol uiterst spannende busincidenten. Mijn tweede lijn was immers een kwartier te laat, waardoor er natuurlijk al veel volk verzameld stond om diezelfde lijn te nemen. Gevolg: overvolle bus. Mensen gaan dan overal in de weg staan, maar voornamelijk tussen de deuren van de bus zodat die niet kunnen sluiten. Het heeft zeker 5 minuten geduurd voor het kind met de koptelefoon doorhad dat ze de deuren blokkeerde. Vijf minuten!

De buschauffeur was wel van goede wil, maar kon niets meer doen dan eens roepen dat iedereen van de deuren moest weggaan. Maar met een koptelefoon op, hoor je natuurlijk niet veel. De mensen die dichter in de buurt van het kind stonden, hadden het wel door maar stonden erbij en keken ernaar. Frus-tra-tie!

En bij de volgende halte was het ook elke keer prijs. De stangen vastgrijpen op de deuren van de bus, kan best wel een goede houvast bieden. Maar als de deuren nog niet toe zijn, blijf je daar dus af. Deuren sluiten niet als je ze vasthoudt.

Ik had haar op de schouders getikt. Want dat durf ik wel. 😎

Advertenties

5 Comments

  1. oef ben ik blij dat ik geen bus nodig heb. Zou sterven

    • Anne
    • Posted december 7, 2007 at 6:17 am
    • Permalink

    ik ben fier op jou, “haar op de schouder tikken”.
    Je bent vast een goede-schouder-tikker 😀

    Good Job J-la!

  2. “elke busrit is een beetje sterven”, ik denk niet dat het zou werken als baseline voor De Lijn 😛

    en ja, ik zou zeker een goede schouder-tikster zijn! 😎

  3. daarom zit ik ook niet in de marketing sector he

  4. Ja, ik slaag er ook altijd in om op een tram/bus te zitten met iemand die nog _nooit_ het openbaar vervoer gebruikt heeft. Bedankt om haar op de schouder te tikken, ik ging het zelf komen doen, maar ik zat vast tussen pubers.


One Trackback/Pingback

  1. […] nog bij dat de bus voor mij sowieso een eeuwigdurende frustratie vormt, te merken aan mijn eerdere posts. Maar soit, ik heb het overleefd. Anders stond ik wel in de krant […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: