Skip navigation

Aangezien ik elke ochtend en elke avond van een werkdag ongeveer een uur op bussen van De Lijn doorbreng, eigen ik mezelf het recht toe een soort “Handleiding Voor Op De Bus” op te stellen. Met hoofdletters, want dat oogt officiëler.

1  Indien u pas het voertuig besteeg, gelieve snel een zitplaats te zoeken. Sommige chauffeurs hebben medelijden met minder mobiele personen en wachten tot iedereen veilig en wel gezeten is, maar het merendeel vertrekt van zodra de deuren gesloten zijn. Vindt u niet onmiddellijk een zitplaats, grijp dan een stang beet en hou u stevig vast. U wil heus uw evenwichtsorgaan niet testen op een moment dat de buschauffeur optrekt.

2  Tijdens de busrit zijn er verschillende mogelijkheden om de tijd te doden, want soms moet er nogal wat tijd gedood worden. Een MP3-speler is een goeie optie, maar hou rekening met uw medereizigers. Onthou dit: als uw medereizigers meezingen met uw muziek, staat uw MP3-speler té luid. Eenvoudig hulpmiddeltje toch.

3  Een boek lezen lijkt een schitterend alternatief: geluidloos (tenzij u de behoefte hebt alles luidop te lezen) en goedkoop (want behoeft geen batterijen of oplaadbeurt). Dit is echter af te raden als u reeds eerder last hebt gehad van wagenziekte. Het is algemeen geweten dat lezen bevorderlijk werkt wat wagenziekte betreft.

4  Indien u toch dreigt misselijk te worden en de controle over uw maag te gaan verliezen, rep u naar de dichtstbijzijnde deur en stap af aan een halte. Het getuigt van bitter weinig respect indien u het interieur van de Lijnbussen bevuilt met uw maaginhoud.

5  Maar we waren bij de tijddoders. Praten is er zo eentje. Indien u vergezeld wordt, is het niet moeilijk een praatpartner te vinden. Indien u echter niemand kent op de bus, zou het een lumineus idee kunnen zijn een medereiziger aan te spreken. Hou echter in het achterhoofd dat uw medereizigers hier meestal geen behoefte toe hebben. Niet iedereen is ’s morgens al in staat een conversatie te voeren, en niet iedereen heeft ’s avonds nog genoeg fut om met onbekenden te praten.

6  Moest u zich dan toch in het gezelschap van kennissen bevinden op de bus, hou dan rekening met de medepassagiers. Een gouden raad: niemand anders heeft interesse in uw conversaties. Echt waar, niemand.

7  Een bus is een openbare plaats als een andere, waar dezelfde regels gelden als overal. Wat u niet op andere openbare plaatsen doet, hoeft u ook niet op de bus te proberen. Uw hand voor uw mond houden als u moet hoesten bijvoorbeeld, is toch maar een kleinigheidje. Mensen nemen de bus niet om ziek te worden, maar wel om ergens snel en goedkoop te geraken (soms goedkoper dan snel, maar dat is een andere discussie).

8  Bent u in het bezit van een kroost en wil u hen meenemen met het openbaar vervoer? Iedereen is welkom, jong en oud. Zolang ze zich rustig houden! Lopen doorheen de bus, op en neer springen, gillen en joelen, dat hoort allemaal niet thuis op een bus.

9  Wie reeds in aanraking is gekomen met het fenomeen van een overvolle bus, leert daar meestal snel uit. Ik wil jullie dat leerproces besparen en geef jullie nu reeds een wijze raad mee. Blijf niet zitten op uw warme plaatsje totdat de bus gestopt is aan de halte waar u eruit moet, maar begeef u op tijd naar de uitgang. Passagiers die nog een aantal haltes verder meereizen, danken u voor een zo kort mogelijk oponthoud.

10  Bussen van De Lijn kunnen veel, maar de deuren gaan niet automatisch open als u eraf wil. Druk op de juiste knop om de deuren te openen. Indien u steeds een belletje hoort klinken, is het zeer waarschijnlijk dat u op de verkeerde knop aan het drukken bent.

11 Ook bij het nemen van een bus, dient u kenbaar te maken dat u de bewuste bus wil opstappen. Langs elke halte passeren meestal meerdere lijnen. Het is bijzonder aangenaam indien u uw keuze duidelijk maakt door uw hand uit te steken voor een bepaalde bus. Dit dient u uiteraard niet te doen aan een vaste stopplaats. Tenzij u zichzelf belachelijk wil maken voor de andere doorwinterde passagiers.

12  Een vaak voorkomende frustratie bij mensen die dagelijks de bus nemen en die alle haltes kennen, is het bellen-maar-niet-afstappen-fenomeen. Dat gaat als volgt tewerk: iemand belt, de bus stopt aan de eerstvolgende halte, niemand stapt af, de buschauffeur wacht want denkt dat de persoon in kwestie misschien nog onderweg is naar de deur, niemand stapt af, iedereen kijkt rond en vraagt zich af wie er in godsnaam voor niets gebeld heeft, en nog steeds stapt er niemand af. Met als gevolg frustratie bij de medepassagiers en bij de busschauffeur. Een gefrustreerde buschauffeur wenst u zelfs uw ergste vijand niet toe.

13  Indien u behoefte heeft aan een rustige rit naar of van uw werk, of naar of van school, met voldoende plaats naast u, neem dan vooral de bus niet! Het helpt niet als u uw rugzak of draagtas naast u op de bank zet, want iedereen heeft evenveel recht op een zitplaats als uzelf. Wenst u privileges, koop uzelf een auto met chauffeur. Privileges horen niet thuis op een bus.

 En omdat 13 een ongelukgsgetal is, hou ik het bij 13 wijze raden van J-La. Indien u hier geraakt bent met lezen, geef ik u nog even de belangrijkste regel mee die beschouwd kan worden als een samenvatting van alle vorige: Respecteer uw medereizigers zoals u zichzelf respecteert. Ik dank u.

Advertenties

6 Comments

  1. Tip 3 ik lees nooit op bus. Zou niet goed komen (zie tip 4)
    Tip 6: Ik wel ik hoor graag gepraat van anderen zeker als ze praten over nog anderen die ik nog minder ken (roddelen)
    Nu eerlijk gezegd neem ik quasi nooit de bus. treinen deed ik in school periode zeker de laatste 4 jaar. Maar eenmaal de luxe van de eigen voiture ondervonden te hebben, mis ik dit niet. (behalve als ik door examen van nmbs geraak 😉 )

    • Alexis
    • Posted oktober 25, 2007 at 1:04 pm
    • Permalink

    help.. ik wil geen gefrustreerde busgebruiker worden!

    • Catherine
    • Posted oktober 27, 2007 at 7:37 pm
    • Permalink

    hilarisch.. maar o zo herkenbaar !!!!!

  2. Fantastische handleiding! Ik zal vooral moeten werken aan punt 6. 😀 Mijn oprechte excuses voor degenen die mijn seksleven heben moeten aanhoren!

    • Anne
    • Posted oktober 31, 2007 at 5:38 am
    • Permalink

    Waaauw! Er is hier duidelijk iemand gefrustreerd. Maar jammer genoeg kan ik me alle situaties levendig voorstellen. Toch ga ik niet akkoord met puntje 6: het is heerlijk om te luisteren naar andermans verhalen en stiekem de personen hun leven voor te stellen. Het maakt je bus of treinrit boeiend, levendig en snelvoorbijgaand.

  3. bwoa, gefrustreerd.. dat valt allemaal wel mee hoor 😉

    en niet alle conversaties zijn even boeiend om naar te luisteren, zeker niet als het puberkes zijn 😛


2 Trackbacks/Pingbacks

  1. […] op de bus december 6, 2007 — jlajo Zoals ik in een vorig bericht reeds aanhaalde, is niet iedereen op de hoogte van de ongeschreven busregels. Zo bleek ook weer […]

  2. […] er dan nog bij dat de bus voor mij sowieso een eeuwigdurende frustratie vormt, te merken aan mijn eerdere posts. Maar soit, ik heb het overleefd. Anders stond ik wel in de krant […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: