Skip navigation

Ik las zonet dit artikeltje op hln.be, lees maar mee met mij.

Vrouw krijgt hartaanval tussen 25.000 cardiologen
In Wenen heeft een vrouw zondag een hartinfart gekregen terwijl ze omgeven was door 25.000 cardiologen. De vrouw was aanwezig op het jaarlijkse congres van de Europese Vereniging voor Cardiologie, meldt het Oostenrijkse persbureau APA.

Een van de 25.000 internationale specialisten heeft de vrouw gereanimeerd. Nadien werd ze voor verdere behandeling naar het ziekenhuis gebracht.

De bijeenkomst is een van de grootste medische congressen in Europa. Het thema dit jaar is hoe hartinfarcten voorkomen kunnen worden.

En op dat congres zit ik dus nu. Tijdens de voorbereidingen is er hier zelfs iemand gestorven – niet van onze ploeg gelukkig. We zitten aan de tweede dag van het congres, en tot nu toe is alles goed verlopen (buiten de paar ongelukjes dan blijkbaar die volledig niets met mij te maken hebben).

Iedereen klopt hier lange dagen, ik dus ook. Een dag tijdens het congres ziet eruit als volgt:
– opstaan om 6u, douchen
– ontbijten om half 7
– naar Messe Wien fietsen, vertrek om 7u, aankomst om 7u15
– beginnen werken: PowerPointjes maken voor de ochtendsessies
– pauze (halfuurtje tot 3 kwartier) nemen ergens tussen 12u30 en 14u, eten
– 13u45: terug aan de slag met PowerPointjes maken voor de sessies van de namiddag
– na de laatste sessie van de dag (18u) beginnen met de presentaties voor de volgende dag, tot ongeveer 19u30
– avondeten rond 20u
– naar hotel terugfietsen
– slapen (zo rond 23u30 meestal)

Met andere woorden, van Wenen heb ik enkel nog maar de weg gezien van het hotel naar de Messe en omgekeerd. De eerste dag heb ik wel de metro genomen, maar echt veel heb ik toen ook niet gezien van de stad. En zoals het er nu naar uitziet, zal dat er niet op veranderen. Druk, stress en eigenlijk geen vrije tijd. Dus evenmin tijd om Wenen even te verkennen.

Vrijdagavond zijn we wel even de Arena ingegaan – wat niets met stieren maar alles met goeie muziek te maken heeft. Een rij tot op straat, € 8 inkom, drank aan € 3,10, maar wel goeie muziek. Laat hebben we het niet gemaakt, of laat ik voor mezelf spreken: laat heb ik het niet gemaakt. Maar aangezien het blijkbaar wel een gekend fenomeen is hier in Wenen, en aangezien ons hotel er recht tegenover lag, moesten we er gewoon naartoe.

En voor de rest heb ik veel te vertellen – natuurlijk – maar weinig interessants te melden. Blijkbaar heeft mijn vriendin intussen de verhuis helemaal kunnen regelen, zodat ik na Wenen meteen naar daar kan. Ik ben wel benieuwd! En verontrust ook wel, want via mail heb ik net vernomen dat de voordeur al eens geforceerd is geweest. Niet zo veilige buurt daar dus. Extra slot op de deur zal dus zeker welkom zijn. En verder blijkt de computer van mijn vriendin ook ontploft, geknald, geïmplodeerd, ge-ikweetnietwatnogallemaal. Kapot dus waarschijnlijk. Wet van Murphy. Een niet-passende sleutel op een geforceerd slot komt nooit alleen…

Ik ga jullie weer laten. Misschien komt er nog wel een post vanuit Wenen, maar ik acht de kans eerder miniem. Greetings from Vienna!

Advertenties

2 Comments

    • b
    • Posted september 6, 2007 at 1:47 am
    • Permalink

    vienna! en dan te denken dat ik er bijna door heb gelift ^^
    have fun!

  1. Hoe leuk om mee te maken 😛


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: