Skip navigation

Eindelijk ben ik nog eens kunnen gaan shoppen! Het was alweer veel te lang geleden, echt waar, ik kan me de laatste keer niet eens meer herinneren. Ik spreek wel over langer dan een uurtje gaan shoppen dan 😉

De buit is omvangrijk. Het gespendeerde budget valt in verhouding nog mee. En nu ik toch een vakantiejob heb, voel ik me minder schuldig als ik eens wat geld uitgeef. U bent waarschijnlijk zeer nieuwsgierig naar wat ik zoal gekocht heb. Of niet natuurlijk, dan hoeft u niet meer verder te lezen.

Qua kleding ben ik matig tevreden over de buit. Twee t-shirts (waarvan 1 tank top en 1 gewone), twee t-shirts met lange mouwen (ik zou het bloes noemen, maar dat is nogal dialecterig), 2 truien en maar één broek. Volgende week kan ik dus de zoektocht naar perfect passende broeken verderzetten, want anders wordt dit echt wel problematisch. Problematisch als in: ik heb maar één perfect passende broek die niet te chic is en ook niet te los zit.

Uiteraard is de buit niet beperkt gebleven tot kledij alleen. Mijn dvd-collectie is weer drie dvd’s rijker: de compleet losgeslagen film Trainspotting, de licht-absurde film Being John Malkovich en de fantastische dramatische film Dancer in the dark. Kan ik ze binnenkort nog eens herbekijken, als ik de wachtrij andere films heb afgemaakt. Verder heb ik me ook een deftige handtas aangeschaft waar veel meer in geraakt dan in mijn Eastpak. En tis een schoontje zenne 🙂

Mijn nieuwe handtas

Deze dus, maar dan in het zwart. En stiekem ben ik er een beetje verliefd op. Want zelfs mijn paraplu past erin! Ideaal dus om te gaan werken, kan ik eindelijk die schoolse rugzak thuislaten. Dat werd eens tijd, ik weet het. Maar vergeef mij, it’s been ages dat ik nog eens serieus ging shoppen.

Omdat ik vorige week mijn oude Creative-boxjes heb doen imploderen, ben ik mij er ook maar nieuwe gaan aanschaffen. Uit mijn oude boxen kwam immers geen geluid meer en ze roken naar aangebrande toasts, which can’t be good you know. Nieuwe dus! Ik ben eigenlijk een beetje tegen Fnac, omdat ze altijd meer aanrekenen dan de concurrentie, en daar niet eens een deftige service voor in de plaats geven. Lees: onvriendelijk personeel. Daar hangt een anekdote aan vast, uiteraard, die ik u niet wil onthouden.

Enkele jaren geleden wilde ik mij een digitaal fototoestel aanschaffen. Samen met een vriendin, die net hetzelfde toestel als mij (dan mij? dan ik? als ik?) ging kopen, ging ik dus naar de Fnac om het toestel te zoeken waar mijn oog op was gevallen: een Nikon Coolpix 3200. Een sexy toestelletje. Fnac had een speciale aanbieding: toestel + oplaadbare batterijen + lader + geheugenkaartje van 256 mb voor de ronde prijs van €300 (ik weet niet meer precies of het €300 was, maar soit, dat is irrelevant voor de rest van het verhaal). Wat bleek? Het laatste pakket was net de deur uit, the story of my life. Maar ik, oplettend als altijd, had gezien dat alle onderdelen van het pakket nog wel aanwezig waren in de winkel. Dus stelde ik voor die onderdelen samen te grabbelen en in een doos of zak te zwieren. Iedereen tevreden! Dat was natuurlijk buiten de Fnac-verkoper gerekend die ook zeer oplettend bleek te zijn. Met het grabbelen en zwieren ging hij akkoord, alleen wilde hij daar de aparte prijs van de onderdelen voor krijgen. Dat bleek zowat €100 duurder dan het pakket, waar dus net hetzelfde in zat! Ik voelde me wel lichtelijk bedrogen, lachte de verkoper eens hartelijk (groen) toe en verliet de winkel, zónder toestel natuurlijk. Afzetters, ik zeg het u. Fnac mag dan wel een grote keten zijn, maar klant is enkel koning wanneer de pakketjes niet op zijn. Want als ze zelf pakketten zouden moeten samenstellen, waar zou het dan met de wereld naartoe gaan?

Maar het ging dus over mijn computerboxen. Daar stond ik dan in de Fnac, met als enige reden dat ik nog een kortingsbon van €10 had van daar. Mijn oog viel op de uiterst aantrekkelijk gestroomlijnde Creative-I-Trigue-200-speakers. Naakt zien die er zo uit:

Speakers van J-La

Dankzij de drie covertjes in roos, blauw of wit kan ik ze echter ook elke dag een ander jasje aantrekken. Aangekleed in het blauw zien ze er zo uit:

Blauwe speakers van J-La

Now, isn’t that sexy? Ja dat vond ik dus ook. Dus nu staan die beestjes (je moet ze voorstellen zoals op de foto hierboven, maar dan zonder de Creative-mp3-speler ertussen) hier te blinken op mijn bureau. Eerst had ik ze uitgetest met mijn iPod, want ik was te lui om ze direct op mijn computer aan te sluiten. En ik moet toegeven dat het geheel wel sexy oogde: mijn iPod en die blauwe dingetjes ernaast. En ook wel handig zo. 😉

En ik denk dat ik hiermee aan het einde van mijn shopping-avontuur ben beland. Een avontuur dat nog redelijk rustig verlopen is, op de talrijke mensen in de Veldstraat na die altijd in mijn weg lijken te lopen.

Advertenties

2 Comments

  1. MY GOD! die handtas is mooi!
    weet je zeker je lesbo bent? 😮

    en proficiat met de aankoop van Björk en Ewan! 2 schitterende films gewoon^^. Ze zijn ZO goed!

  2. hehe 😀 thanks voor beide complimenten 😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: