Vakantie

En toen stopte ik met posten uit protest tegen het slechte weer. Blijkbaar heeft het geholpen ook, want er komt mooi zomerweer aan. Goed nieuws voor de thuisblijvers, minder goed nieuws voor de touroperators. Wie hier gratis zon kan krijgen, wil er natuurlijk niet voor betalen.

Stop! Vakantie is toch meer dan zon? Het is nieuwe culturen ontdekken - alsof we dat hier al genoeg doen. Het is eens anders eten dan thuis - of op restaurant. Het is actiever zijn dan in het Belgenlandje - en tegelijk toch meer luieren. Het is je beste Engels bovenhalen of enkele woorden proberen in de lokale taal - en de obers blijven vriendelijk. Het is vakantie. Alleen dat woord doet al wegdromen.

Ik blijf voorlopig in Gent. Niet omwille van de Gentse feesten, dat passeert maar al wil ik er wel over lezen bij collega en medeblogger Tom. Niet omwille van het goeie weer, want daar kan je op blijven wachten. Nee, omwille van het werk. De ironie! Dat werkt dan voor Neckermann en vertrekt niet op vakantie!

Het is niet zo dat ik genoeg heb van “vakantie” door er elke dag op te moeten kijken. Integendeel. Ik kwijl bij de lastminutes. Niet letterlijk, mijn toetsenbord zou het niet overleven. Dus ik wacht voorlopig af en probeer ergens eind september of begin oktober mijn goedkope slag te slaan en dan minstens een weekje naar de zon te vertrekken. Laat het hier dan maar regenen!

Aaah vakantie…

19 juni

Jullie hebben er lang genoeg op moeten wachten, maar hier is hij dan: de jarige Garfield!

Bij deze dank ik iedereen voor de gelukswensen

18 juni

17 juni

Vandaag 25 jaar geleden werd mijn mama 20. Overmorgen zou ze van mij bevallen. Op mijn leeftijd had ze al 2 kinderen.

Ik werk net, heb een vaste vriendin maar met de grote kinderwens houden we ons nog niet bezig. Om maar even duidelijk te maken hoe tijden wel niet kunnen veranderen.

En kijk, vandaag kreeg ik deze strip in mijn inbox:

Garfield verjaart namelijk op dezelfde dag als mij, of ik op dezelfde dag als hij, het is maar hoe je het bekijkt. Hij is wel 5 jaar ouder dan mij, wat hem overmorgen 30 doet worden en mij 25.

25 klinkt al oud voor sommigen, voor anderen is dat alweer een tijd geleden. Ik sta er niet echt bij stil. Al is een verjaardag altijd wel leuk. En zielig, als je om verjaardagswensen moet bedelen. Dus dat doe ik niet. Nee, echt niet. Nu denk je van wel natuurlijk.

Even overschakelen dan: toevallig ontdekte ik een collega die op dezelfde dag als mij verjaart. Ok, dat is niet zo verwonderlijk in een bedrijf met meer dan 500 werknemers, maar toch. En als ik erover nadenk, ken ik gewoon wel veel Tweelingen.

Dus, kom er maar voor uit! Is jouw sterrenbeeld ook Tweelingen? Of nog beter: behoor jij tot de selecte kring van jarigen op 19 juni? Laten we een clubje vormen en alle anderen uitlachen. Haha! Maar snel, want overmorgen is het al zo ver.

En nog even speciaal voor de gelegenheid: gelukkige verjaardag mama!

Dalende koopkracht

Lees een krant, kijk naar het nieuws, en overal luidt het dat de koopkracht van de Belgen daalt. Terwijl ik net de indruk heb dat de mijne stijgt. Vorig jaar student, nu werkende, het zal daar wel iets mee te maken hebben. Meer heb ik daarover niet te zeggen, maar een blogpost moet een begin hebben.

Vrijdag ben ik met enkele collega’s gaan eten in Cantina Mexicana, aan het Patershol in Gent. Dat Patershol moet ik trouwens ook nog eens zien, waar je niets dubbelzinnigs achter moet zoeken. Het Mexicaanse eten beviel me wel: van de tapas tot het hoofdgerecht, burritos met gambas. Lekker! De bediening was ook zeer vriendelijk, al zal het wel een rol gespeeld hebben dat wij met 5 vrouwen waren en de obers voornamelijk jong en mannelijk. Maar dus: een aanrader voor een gezellig avondje uit met vrienden. Ze hebben daar ook een bar, dus je hoeft nergens anders meer naartoe.

Over twee weken gaan mijn vriendin en ik een weekendje naar Rotterdam. Tot zover de dalende koopkracht dus, nogmaals. Ik kijk er wel al naar uit, ook al omdat het zowat een jaar geleden is dat ik nog eens een vrije dag heb gehad. Rotterdamse tips zijn altijd welkom. De Blijdorpse zoo staat al zeker op het programma (ja de zoo, als in: dierentuin), en shoppen ook. We verblijven in het Golden Tulip Hotel, wat blijkbaar een uiterst mooie ligging heeft aan het water. Ik ben benieuwd!

Wie trouwens een goeie job over heeft voor een criminologe, mag mij altijd contacteren. Je weet maar nooit wie hier passeert. Het kan onze koopkracht maar ten goede komen. Al is het wel gezellig dat we nu samen naar het werk en terug naar huis kunnen.

Verder kijken we uit naar mijn verjaardag (nog maar 11 dagen te gaan, haal nu uw cadeautjes in huis!), het optreden van Nightwish op Rock Werchter (maar eerst nog vrijaf krijgen voor de maandag erna), en daarna het plannen van een langere vakantie ergens eind september - begin oktober (maar ook eerst nog vrij vragen) en dat wordt dan hopelijk een echte vakantie. Lees: zon zee en luieren. Barcelona willen we ook graag met de fiets gaan verkennen, maar dat zal waarschijnlijk pas voor volgend jaar zijn. Daartussen proberen we ons appartement in te richten met een hele hoop Ikea-spullen, want de kartonnen dozen beginnen op onze zenuwen te werken. Wanneer komt die Ikea er in Gent weeral? Dat mag van ons best morgen al zijn.

Dalende koopkracht? Ik trek het mij alleszins niet te hard aan. En jullie?

Waar heb ik me de afgelopen weken mee beziggehouden?

- naar Mijn Restaurant en Eurosong gekeken: go Hasselt en boe Rusland en Dima Bilan!
- de Neckermann-site aangepast en vernieuwd
- geholpen op een turnfeest in Nevele, wat in praktijk neerkwam op veel Cola smossen
- tapijt en sfeerlampje gaan kopen, die perfect passen bij ons gordijn: we gaan volledig voor de kleurencombinatie bruin-blauw
- speculaaspasta ontdekt!
- me zitten amuseren op Facebook en Netlog
- zomerschoenen gaan kopen: nu moet alleen de zon nog volgen
- Boeboe over de vloer (de nieuwe laminaatvloer!) gehad: ze leven allebei nog
- weekendje Rotterdam gepland: alleen moeten mijn 2 verlofdagen nog goedgekeurd worden
- uitkijken naar een langere vakantie, nog niets gepland, wie heeft er tips voor een zonnige uitstap in oktober?
- misschien nog ergens een citytripje Barcelona plannen? we willen de stad met de fiets te verkennen
- nagedacht over een verjaardagslijstje (ja mama, het komt eraan ) en ook over cadeau’s voor anderen

Ik vergeet nog wel een paar dingen, maar zo heb je al een idee. Ik vul nog aan

Ziek zijn is niet fijn

Bah, ik voel me al een hele week niet lekker. Hoofdpijn, keelpijn, hoesten, kriebel in de keel, spierpijn, misselijk,… Ik ben maandag en dinsdag thuis gebleven, maar zit intussen weer op het werk. Misschien had ik dat beter niet gedaan, maar anders blijft mijn werk ook maar liggen.

Het weekend mag dus net iets sneller komen van mij! Snel, snel, want mijn hoofd zit vol met watten en ik voel me doodmoe.

Trouwens, stiekem ben ik wel heel trots dat ik kan spreken over “mijn werk”.

En toen was het alweer zondagavond…

De weekends vliegen tegenwoordig voorbij. De weken ook wel, zeker als het lekker druk is. Maar de weekends zijn voorbij voor ik écht het gevoel heb dat het weekend is. Toch prop ik mijn weekends niet overvol, maar met een paar films en een uitstapje richting stad is het weer zondagavond voor ik het wil.

Nu zijn jullie natuurlijk benieuwd waar ik mijn weekend dan wel mee gevuld heb. Of niet, maar dat kan me niet schelen, want ik vertel het toch. Gisteren ben ik een appartement/studio gaan bezichtigen met een vriendin die op zoek is naar een appartement/studio voor 1 persoon in Gent, vlot bereikbaar met het openbaar vervoer en maximum kost van € 400 per maand alles inbegrepen. Als je toevallig zelf zo’n appartement of studio te huur hebt, laat zeker iets weten! Want de studio die we gingen bezichtigen, bleek achteraf al verhuurd. Spijtig.

Daarna een Bongo-bon gaan kopen voor mijn ouders die 25 jaar getrouwd zijn- en die hopelijk deze blog niet lezen. Mijn keuze viel op het gastronomisch weekend, wat ook helemaal iets voor hen is. Vervolgens iets gaan drinken, iets gaan eten, en ’s avonds naar The Island gekeken. Weeral een aanrader, ik had niet verwacht dat die zo goed zou zijn.

Zondag is - buiten Josdag voor de kenners - ook rustdag. Zodus heb ik daarstraks mijn kleerkast doorzocht naar kleren die ik toch niet meer draag. En dat is niet zo moeilijk. Het zijn de kleren die elke dag onder mijn hand passeren en waarvan ik denk “nee, toch maar liever niet”. Je weet wel: net iets te korte mouwen, geen flatterend model, de kleur die je alleen aanstond in het felgele licht van de winkel,… Weg ermee!

[herlees titel] En zondagavond betekent hier traditioneel luilekkeravond. Zoals zo ongeveer elke andere avond van de week, maar vertel dat niet verder. Na de Pappenheimers kijken we naar en lachen we met de tweede halve finale van Eurosong. Als ik zin heb, post ik daar ook nog eens wat over. Want geef toe: eurosong is ideaal voer voor commentaar en kritiek.

Als uitsmijter nog even een smultip voor alle lactose-intolerante mensen - en voor alle anderen die roomijs beu gegeten zijn: passievruchtensorbet! Paar weken geleden ontdekt in de plaatselijke Delhaize - ja meestal blijf ik ver weg van de ijstoestanden omdat ik het toch niet mag eten - en helemaal verkocht sindsdien. Ik wist niet dat fake-ijs zo lekker kon zijn!

En zo vergeet ik bijna het belangrijkste nieuws te vertellen! Vanaf morgen neem ik at interim de functie van site coördinator van Neckermann voor mijn rekening. Wordt vervolgd…

Valentijn gemist?

Geen nood, hier ben ik. Valentijnswensen zijn nog steeds welkom, zowel in mijn mailbox als in de comments als in levende lijve. Voor de rest heb ik niets speciaals ondernomen voor valentijn.

Ik wil trouwens van deze gelegenheid gebruik maken om onze servicedesk te bedanken: speciaal voor valentijn hebben ze mijn telefoon gemaakt. Eigenlijk had dat wel niets met valentijn te maken, maar het idee klinkt wel goed.

Verder gaat mijn leven zijn gewone gangetje. E-commerce bevalt me steeds meer, zeker omdat ik het gevoel heb dat dit meer mijn ding is dan wat ik op de communicatie-afdeling mocht doen. Als Assistent Communication Manager voelde ik me meer een tussenpersoon die naar alle contacten toe moest onderhandelen. Nu heb ik meer de eindcontrole, wat me ook minder afhankelijk maakt van anderen. Ik hou van eindcontrole: ik heb immers graag zelf de touwjes in handen. Perfectionisme, weet u nog?

Binnenkort vertrekt er hier een collega van mij, en van die gelegenheid heb ik inmiddels gebruik gemaakt om intern te solliciteren naar zijn functie. Meer ga ik nog niet onthullen, ik wil niet dat er iemand anders met mijn ideale job gaat lopen. Maar om jullie nieuwsgierigheid toch een beetje te stillen: ik zou in de nieuwe functie meer voor Neckermann moeten gaan werken. Nu werk ik voornamelijk voor de website van Thomas Cook.

Trouwens, ik wil jullie zeker mijn laatste creaties niet onthouden. Vier items uit de Thomas Cook-nieuwsbrief van deze week komen van mijn hand. Ahnee, dat is niet waar. Ik maak enkel de artikels online aan, pas de tekst aan voor het web, zoek passende afbeeldingen, maak de banner en bedenk (soms) een leuke titel. Of: en bedenk een (soms) leuke titel. Dat is zowat mijn korte jobomschrijving. Deze week maakte ik de artikels ‘Verwen je geliefde met deze Italiaanse valentijnsspecial: tiramisu met advocaat en speculaas!‘, ‘Tips voor de paasvakantie‘, ‘Tips voor een leuke Valencia-trip‘ en ‘Ontdek Xperience Club Marina****: onze nieuwe Xperience Club op Gran Canaria!‘. Ok, de titels zijn niet origineel deze week. Maar het is moeilijk origineel te blijven als je slechts een beperkt aantal karakters in je banner kan proppen.

Ik heb ook de vraag van mijn stagebedrijf MediAVentures gekregen om weer mee te gaan op Focus-project naar het European Society of Cardiology (ESC) congres dat dit jaar in München plaatsvindt. Dat zie ik wel zitten, alleen moet ik nog informeren hoe ik dat kan combineren met een voltijdse job. Gesteld dat ik dan nog altijd aan het werk zal zijn natuurlijk. Maar daar ga ik graag van uit.

En hoe zit het bij jullie met valentijn? Sollicitaties? Vakantieplannen? Het leven?

Familie-etentjes maar vooral: wat erbij komt kijken

Het is me toch wat. Met het openbaar vervoer raak je overal, of toch bijna. Je moet er alleen wat tijd voor over hebben.

Zo werden we gisteren op een familiefeest verwacht. Onze reisweg was helemaal uitgestippeld, tot we op het perron stonden en hoorden dat onze trein 5 minuten vertraging had. Daar ging de hele planning. We moesten namelijk een aansluitende bus halen in het station van bestemming, en tussen aankomst van de trein en vertrek van de bus zat er 6 minuten. En dat is toch wel heel nipt als je trein al 5 minuten vertraging heeft. Bovendien reed de bus maar om het uur, dus lieten we de trein-met-vertraging aan ons voorbij gaan.

Over naar plan B. Een uur en een kwartier bussen. Heb ik al gezegd dat ik nogal snel last heb van wagenziekte? En dus ook van busziekte? Trein en tram lukken nog, zelfs als ik tegen de richting in zit (is dat niet gewaagd). Auto en bus zijn wat anders. Zolang er normaal gereden wordt (want zelf rijden kan ik niet), heb ik geen probleem. Maar een bus wordt geacht om de zoveel meter te stoppen. Liefst bruusk. Mijn maag vindt dat na een tijdje meestal niet meer leuk.

Komt er dan nog bij dat de bus voor mij sowieso een eeuwigdurende frustratie vormt, te merken aan mijn eerdere posts. Maar soit, ik heb het overleefd. Anders stond ik wel in de krant ondertussen.

Restaurant Zoetendale in Maldegem is me goed bevallen. Als voorgerecht had ik sint-jakobsvruchten, als hoofdgerecht een salade met scampi’s, appel en spek en als nagerecht huisbereide sorbet. Het was lekker en lactose-vrij. De busrit terug verliep ongeveer even vlot als heen, enkel stopte de buschauffeur om de zoveel haltes zodat hij niet te vroeg zou passeren aan de komende haltes. Tja.

Het volgende familiefeest wordt de 25ste huwelijksverjaardag van mijn ouders. Iemand een idee voor de uitnodiging? Ik zou deze moeten opmaken, maar vind nergens de nodige inspiratie.