Uitstellen? Nooit!

Ja ik ben mijn leven aan het beteren. Je kan het bijna zien aan het aantal berichten hier.

Ik vond het spijtig en lastig dat iedereen mijn blog hier kan lezen: familie, vrienden, collega’s, zelfs mensen waarvan ik niet wil dat ze alles over mij lezen en weten. Gooi het dan niet op internet, zou altijd mijn goede raad geweest zijn. Maar dan neem je geen blog, natuurlijk. Ergens anders opnieuw beginnen, anoniem? Kost teveel moeite. En ergens wil ik ook wel dat mensen die me kennen, mijn blog kunnen lezen. Alhoewel die anonieme blog mij ook nog altijd aanspreekt. Maar het blijft dus bij deze voorlopig. Ik schrijf te graag om het niet te delen. Dan pas ik wel wat meer op m’n woorden.

Dat is de reden waarom je mij hier de voorbije maanden amper zag passeren. Ik bleef het een beetje uitstellen om hier wat te posten, en Facebook leek makkelijker om video’s en linkjes en meningen te delen met een beperkte vriendenkring. Nu, dat ‘beperkte’ is er ook alweer even af bij Facebook, dus kom ik toch weer hier terecht. In de hoop hier wat meer geïnteresseerde lezers te treffen. Ook al blijven ze wat aan de stille kant. Ja, u daar!

Gedaan met uitstellen dus. Terug aan het schrijven!

Gisteren deprimerendste dag van het jaar

Gelukkig dat het niet vandaag was!

Blijkbaar is de derde maandag van januari zowat de meest deprimerende dag van het hele jaar. De feestdagen zijn achter de rug, de volgende vakantie is nog lang niet in zicht en de goede voornemens kunnen we al niet meer volhouden. Het heeft nog lang geduurd. Sowieso is maandag een deprimerende dag voor velen: de werkweek breekt aan en het weekend is nog niet binnen handbereik. Dat de maand januari niet meteen bekend staat voor schitterende temperaturen, helpt dan ook niet echt. Soit, voldoende redenen om maandag 19 januari 2009 uit te roepen tot de dag waarop we ons allemaal samen luidop mochten beklagen dat we leven.

Het artikel in De Morgen vermeldt trouwens ook ander heuglijke nieuws. Op vrijdag 19 juni 2009 zal ik niet enkel mijn verjaardag kunnen vieren, maar zal iedereen samen met mij de vrolijkste dag van het jaar beleven. Als dat geen reden is tot feesten! En u bent voldoende ruim op voorhand verwittigd, geen enkel excuus zal worden aanvaard.

Voor mij was gisteren trouwens niet meteen de meest deprimerende dag van het jaar, ik was net blij nog eens te kunnen gaan werken. Vorige week zat ik een hele week ziek thuis, en geloof me: dat verveelt ook wel na enkele uren. Sowieso had ik de meest deprimerende dagen al meegemaakt tijdens de eindejaarsfeesten, nadat ik te weten was gekomen dat een goeie vriendin overleden was. Dus dat 19 januari de meest deprimerende dag van 2009 was, klopte alleszins niet voor mij.

Daarover dan later misschien nog meer, maar nu sluit ik best dit deprimerende bericht af. Niet met een positieve noot, dat zou wel stom zijn. Wees maar even depressief allemaal, samen met mij.

Tomorrow is just another today

En toen veranderde “J-La and the world of tomorrow” naar “J-La and the world of today”. Verschillende redenen kan ik hiervoor opsommen, je mag zelf kiezen welke je het meest plausibel vindt:

- Toen ik oorspronkelijk mijn blog startte, zocht ik naar een leuke naam. “J-La” gebruik ik overal als nickname, maar dat was natuurlijk te kort. Omdat ik toen net de film Sky Captian and the world of tomorrow gezien had, en de titel wel leuk klonk, plakte ik er “and the world of tomorrow” achter en dat was dat. J-La and the world of tomorrow bestond.

- Niet alleen vond ik de filmtitel leuk, oorspronkelijk wilde ik ook over de toekomst schrijven. Niet de toekomst als in verre toekomst, maar als in de dag van morgen en wat ik binnenkort allemaal eens met mijn leven zou gaan aanvangen. Tot ik tot het besef kwam, recent dus, dat de wereld van vandaag veel interessanter is. Bovendien is het meer een uitdaging te schrijven over wat ik meemaak, dan enkel toekomstplannen te delen en te fantaseren over dingen die misschien nooit zullen komen. Moeilijker ook, maar dat zien we dan wel weer.

- Morgen is vandaag ook weer vandaag. Dus het is altijd vandaag, en kan ook alleen maar vandaag zijn. Morgen bestaat nog niet. En gisteren is alweer voorbij. Tomorrow is just another today. And today is all we need. Tomorrow, we’ll see about that. Today, it’s always and only today. Kwestie van mijn Engelstalige vrienden ook iets nuttigs te geven om te lezen. En kwestie van wat diepgaanders te brengen. Rollen met de ogen mag, u bent waarschijnlijk niet de enige. Zolang u het niet luidop doet, stoor ik mij er niet aan.

- Ik wilde verandering. Change, aha, weer een link met de actualiteit van de dag! En leuk om te zien hoe traag Google de nieuwe naam zal overnemen.

Laten we hopen dat mijn volgende post wat meer inhoud zal hebben. Want zo kritisch ben ik wel voor mezelf. Ach, het moest er even uit. En het zal nog even duren voor alles er allemaal uit is. Gelukkig, want over wat zou ik anders bloggen?

En ja, ik vind dat zinnen mogen starten met “en”. Dichterlijke vrijheid zou ik het bijna durven noemen. Wat zeg je daarop?

Voornemens

Ik heb nog maar net het nieuwe jaar aanvaard, dus ik vind wel dat ik wat later mag komen met voornemens. Niet dat ik er heb, maar ik wil er wel wat over zeggen.

Wat is dat toch met mensen en hun goede voornemens bij het nieuwe jaar? Hebben ze echt die eerste januari nodig om eindelijk wat aan hun leven en welzijn te werken? Blijkbaar wel. Triest is het. Als je wil stoppen met roken, of dringend wil afvallen, dan begin je daar toch meteen aan zeker. Een beetje doorzettingsvermogen zou niet misstaan bij velen.

Trouwens, is een verjaardag niet eerder het moment om je te bezinnen over je leven? Een jaar ouder, maar daarom niet per se een jaar wijzer. Als dat niet triest is. Even stilstaan bij je leeftijd, bij je persoonlijke verwezenlijkingen van het voorbije jaar, lijkt me beter te passen op een verjaardag. Maar nee, het aanbreken van een nieuw jaar blijkt voor velen hét ideale moment om hun leven om te gooien. Een populair voornemen is afvallen, wat vaak in gang wordt getrokken met een fitnessabonnement.  Dat levert bij de fitnesscentra dan wel een verdubbeling op van het aantal ingeschrevenen, maar resulteert daarom niet noodzakelijk in een verdubbeling van het werkelijk fitnessende volkje.

Dat maakt het hele voornemen-gedoe dan weer grappig. Hoe lang worden de goede voornemens volgehouden? Volgens mij zouden ze langer volgehouden worden als ze bewust genomen worden. Iets als “en nu ga ik stoppen met roken!” en dus niet “op 1 januari stop ik met roken”. Alles hangt natuurlijk af van de motivatie. Maar welke motivatie spreekt er uit “omdat het 1 januari is”? Omdat ik nu eenmaal iets moet verbeteren aan mijn leven, en een jaarwissel daar het ideale moment voor is? Zever. Als je wil stoppen met roken, of starten met fitnessen, of enkele kilootjes verliezen, of eindelijk Spaans leren, doe het dan nu!

Want morgen kan het te laat zijn.

Weekje vakantie

Zondag vertrek ik voor een weekje naar Gran Canaria. Vakantie goedkoper dan thuisblijven, dat moet ik dan wel even gaan proberen natuurlijk. En naar het schijnt is de gemiddelde temperatuur in november daar zo’n 22 graden. Laat die zon maar komen!

Fijn met de Lijn

De Lijn is altijd een beetje reizen. Of was dat de trein? Soit, je moet op allebei te lang wachten en teveel contact met medereizigers verdragen. Ik vermijd graag van die genante conversaties en heb daarvoor 1 hulpmiddel: iPod. Oortjes in betekent niet alleen “ik luister graag naar muziek” maar eigenlijk gewoon “ik ben nog aan het wakker worden en dus niet in de stemming voor een ochtendbabbel” of ’s avonds “ik heb net een hele dag gewerkt en wil nu zo snel mogelijk naar huis”. En dus ook wel kort samengevat “Laat mij vooral gerust”.

Herkenbaar? Dan moet ik er zeker eens een facebookgroepje voor aanmaken. Want waar bestaat er tegenwoordig nog geen facebookgroep voor?  Zelfs Hitlers plat préféré heeft al meerdere groepjes, waar we allemaal ons ongenoegen kunnen gaan uiten over de schandalige censuur. Handig toch. Voor degene die facebook nog niet kennen: het is een beetje zoals op café gaan maar dan op internet, zonder de drank, en met al je vrienden en kennissen tegelijk. Enfin, het is dus niet vergelijkbaar met op café gaan.

De rest heb ik geschrapt. Ja ik hou de tips van de hieronder vermelde opleiding voortdurend in mijn achterhoofd, wat een goeie leerlinge ben ik toch. Ik ga proberen wat vaker te posten, want writer’s block is niet zo handig voor iemand die volgende week een afspraak met een uitgeverij heeft. Zo heb ik het toch al even kunnen vermelden. Meer hierover hopelijk volgende week.

Vakantie

En toen stopte ik met posten uit protest tegen het slechte weer. Blijkbaar heeft het geholpen ook, want er komt mooi zomerweer aan. Goed nieuws voor de thuisblijvers, minder goed nieuws voor de touroperators. Wie hier gratis zon kan krijgen, wil er natuurlijk niet voor betalen.

Stop! Vakantie is toch meer dan zon? Het is nieuwe culturen ontdekken – alsof we dat hier al genoeg doen. Het is eens anders eten dan thuis – of op restaurant. Het is actiever zijn dan in het Belgenlandje – en tegelijk toch meer luieren. Het is je beste Engels bovenhalen of enkele woorden proberen in de lokale taal – en de obers blijven vriendelijk. Het is vakantie. Alleen dat woord doet al wegdromen.

Ik blijf voorlopig in Gent. Niet omwille van de Gentse feesten, dat passeert maar al wil ik er wel over lezen bij collega en medeblogger Tom. Niet omwille van het goeie weer, want daar kan je op blijven wachten. Nee, omwille van het werk. De ironie! Dat werkt dan voor Neckermann en vertrekt niet op vakantie!

Het is niet zo dat ik genoeg heb van “vakantie” door er elke dag op te moeten kijken. Integendeel. Ik kwijl bij de lastminutes. Niet letterlijk, mijn toetsenbord zou het niet overleven. Dus ik wacht voorlopig af en probeer ergens eind september of begin oktober mijn goedkope slag te slaan en dan minstens een weekje naar de zon te vertrekken. Laat het hier dan maar regenen!

Aaah vakantie…

19 juni

Jullie hebben er lang genoeg op moeten wachten, maar hier is hij dan: de jarige Garfield!

Bij deze dank ik iedereen voor de gelukswensen

18 juni

17 juni

Vandaag 25 jaar geleden werd mijn mama 20. Overmorgen zou ze van mij bevallen. Op mijn leeftijd had ze al 2 kinderen.

Ik werk net, heb een vaste vriendin maar met de grote kinderwens houden we ons nog niet bezig. Om maar even duidelijk te maken hoe tijden wel niet kunnen veranderen.

En kijk, vandaag kreeg ik deze strip in mijn inbox:

Garfield verjaart namelijk op dezelfde dag als mij, of ik op dezelfde dag als hij, het is maar hoe je het bekijkt. Hij is wel 5 jaar ouder dan mij, wat hem overmorgen 30 doet worden en mij 25.

25 klinkt al oud voor sommigen, voor anderen is dat alweer een tijd geleden. Ik sta er niet echt bij stil. Al is een verjaardag altijd wel leuk. En zielig, als je om verjaardagswensen moet bedelen. Dus dat doe ik niet. Nee, echt niet. Nu denk je van wel natuurlijk.

Even overschakelen dan: toevallig ontdekte ik een collega die op dezelfde dag als mij verjaart. Ok, dat is niet zo verwonderlijk in een bedrijf met meer dan 500 werknemers, maar toch. En als ik erover nadenk, ken ik gewoon wel veel Tweelingen.

Dus, kom er maar voor uit! Is jouw sterrenbeeld ook Tweelingen? Of nog beter: behoor jij tot de selecte kring van jarigen op 19 juni? Laten we een clubje vormen en alle anderen uitlachen. Haha! Maar snel, want overmorgen is het al zo ver.

En nog even speciaal voor de gelegenheid: gelukkige verjaardag mama!