Zonet dit prachtnummertje ontdekt: This is the life van Amy McDonald.
Mr Rock & Roll van haar is ook wel een aanrader, als je het bovenstaande kon smaken.
Haar muziek doet me denken aan… iets of iemand, maar ik kan niet precies zeggen wie of wat. Liedjes van langer geleden, happy feel-good nummertjes met een leuk en simpel refrein. En vooral muziek die blijft hangen.
Aanraders in hetzelfde genre zijn altijd welkom. 
Even jullie laten horen waar ik momenteel graag naar luister. Zo hebben we Sam Sparro met Black and Gold. Een prachtig feestnummertje. Zo heb ik ze graag!
En om de één of andere reden vind ik dit een geweldig aanstekelijk nummer: David Jordan met Sun goes down.
Uiteraard staat Moby’s laatste nieuwe ook in mijn recente playlist, Disco Lies. Ook zo’n fuifplaat.
En de nieuwste samenwerking tussen Timbaland en Keri Hilson & Nicole Scherzinger, Scream getiteld. Supernummertje.
Deze 4 staan constant op “replay” op m’n iPod. Niet dat ik zo’n knopje heb, maar ik zoek zelf altijd die 4 nummertjes uit, en die staan dan op “repeat”. Als ik het ene beu ben, zoek ik naar het volgende.
En nu ga ik van mijn laatste uurtjes weekend genieten in de zetel, voor de tv en naast mijn vriendin.
Ik dus niet. Nu wel, want anders zou ik er niets over kunnen schrijven. Maar ik zag ergens staan dat Tokio Hotel naar Werchter Boutique zou komen. Ik dacht meteen aan een soort spin-off van het originele Rock Werchter-festival. Na TW Classic voor de jongeren die Rock Werchter ontgroeid zijn, zijn ze nu dus met een nieuw idee op de proppen gekomen.
Werchter Boutique noemt zich het festival voor de hele familie. Op de affiche staan nu al Doe maar, Santana, Mick Hucknall (zanger van Simply Red, nu blijkbaar ook solo te bewonderen) en Crowded House geprogrammeerd. En Tokio Hotel dus ook. Daar zullen alleszins veel gillende tieners op afkomen. Maar een festival voor de ganse familie? Dan missen we enkel K3 of Mega Mindy (we zijn niet kieskeurig) nog en dan hebben we inderdaad per leeftijdscategorie een artiest of groep. Ik vind het een vreemd concept. Vier van de vijf tot nu toe bekende groepen zijn op ouderen gericht, en Tokio Hotel past daar dan totaal niet tussen. Onlogische keuze.
Het festival is dus werkelijk ook voor de allerkleinsten bedoeld, want ze voorzien zelfs kinderanimatie en springkastelen. Jaja, springkastelen op de wei van Werchter dus, stel je voor. Dat moesten ze eens tijdens het hoofdfestival proberen. De hoofdkleuren van het festival zijn hemelsblauw en grasgroen, om alles vrolijker en zomerser te maken. Ja zomerser. Meer zomer. Van Dale geeft mij gelijk. Ooit heb ik trouwens minpunten gekregen op een taak omdat ik overal Van Daele geschreven had.
“Er zal eveneens aangepaste catering op kindermaat worden voorzien. Grote zeildoeken en veel extra banken maken Werchter Boutique comfortabel in alle omstandigheden.”
Waar dit zomerse familiefestival naartoe wil, is mij niet geheel duidelijk. Gaan ze chocomelk tappen? Luierkussens naast de toiletten opstellen? Lollies en fruit verkopen ipv frietjes en kebab? En voor wanneer het regent, hebben ze zeker een gigantisch uitschuifdak voorzien?
Trouwens, waar halen ze de naam vandaan? Werchter Boutique. Boutique lijkt wat schrijfwijze betreft te veel op Botanique om goed te zijn. Een boetiek trekt dan weer meer vrouwen aan, zou dat de achterliggende bedoeling zijn?
Als ik in de buurt ben, wat wel eens kan gebeuren aangezien mijn ouderlijk huis zich zowat naast de wei van Werchter bevindt (wees allen jaloers!), ga ik zeker een kijkje nemen. Troepen kinderen op dé wei. Het idee alleen al. Na 2 uur zijn die kinderen dat daar moe. Dan komen Tokio Hotel en gillende pubermeisjes en is de fun voor de allerkleinsten er zeker af. En voor de ouderen waarschijnlijk ook, want Tokio Hotel lijkt me niet meteen een groep die geschikt is voor meerdere leeftijdscategorieën. Tokio Hotel zal er wel voor zorgen dat Werchter Boutique binnen de kortste keren uitverkocht zal zijn.
Als de doelgroep werkelijk ‘familie’ is, had ik andere groepen geprogrammeerd:
- als openingsact K3, Mega Mindy of Samson en Gert voor de allerkleinsten
- daarna Tokio Hotel voor de gillende tieners - alhoewel die tegenwoordig té populair zijn
- Clouseau en Natalia mogen voor de opvulling en ambiance zorgen
- als afsluiter zou ik een covergroep vragen die nummers voor alle leeftijden kan brengen
Mijn familiefestival zou succesvol zijn, ik voorspel het. FamFun is bij deze door mij geregistreerd als merknaam. 
FamFun - het feestival op ieders maat. Met twee e’s om het feestgevoel te benadrukken. Ik weet het, geniaal. Ik ga Steven Feys achterna. Arrogant tot en met.
Zonet enkele nummers ontdekt van deze band. Ik kom altijd achter op muziekvlak, komt ervan altijd naar Q-Music te luisteren ook. Alhoewel, hun ‘Paralyzer’ is wel een vrij recent nummer. Laat het een hit worden!
Hun ‘One thing’ klinkt mij ook bekend in de oren, al heb ik geen idee waarvan.
Soortgelijke muziektips zijn altijd welkom in de comments!
Ik ben niet veel van zegs, voor een keer. Geniet ervan.
De nieuwe van Nightwish al gehoord? De meningen zijn nogal verdeeld. Blijkbaar is het niet de eerste single van hun nieuwe album Dark Passion Play, dat zou Eva zijn, maar Amaranth is het eerste waar ik de clip van zie.
Best nog goed vind ik. Wel totaal anders dan Planet Hell, om er maar eentje te noemen.
Maar Anette Olsen doet haar best. Ze heeft niet de operastem van Tarja, en ze ziet er een pak braver uit. Spijtig genoeg klinkt het dan ook zo. Volgens mijn vriendin hebben ze de muziek ook aan haar stem moeten aanpassen, maar volgens wat ik door mijn koptelefoon hoor, klinkt Nightwish nog steeds behoorlijk hard. En goed.
En geef toe, was het operagedoe niet een beetje grappig, in combinatie met de hardere muziek? Ik vind van wel. Al kan dat ook aan de belabberde Engelse uitspraak liggen van Tarja. Af en toe lijkt het trouwens alsof Tarja de muziek niet kan volgen. Arm ding. Maar nu is Anette er, en spreken we niet meer over Tarja. Die volgens bepaalde bronnen een cd met kerstmuziek zou opgenomen hebben. Naast Helmut Lotti zou ze waarschijnlijk niet meer misstaan.
Laten we echter positief terugkijken op het Tarja-tijdperk dat nu voorgoed voorbij is. Nog enkele van hun betere nummertjes, voor de liefhebbers zowel als voor de niet-kenners onder ons (schaam jullie!):
End of all hope - de clip is niet al te denderend, het nummer zelf gelukkig wel. Ook een van de eerste nummers die ik van hen leerde kennen. Dankzij mijn vriendin, de Nightwish-fan.
She is my sin - live en in maagdelijk wit, wat voor een mooi contrast zorgt met de rest van de band. Zeer mooie live versie van dit nummer trouwens, een van mijn favorieten.
Dark chest of wonders op Lowlands 2005 - want live is zo’n groep veel leuker dan in de clipjes. Met de gele kimono lijkt Tarja wel een Aziaatje. Maar wat een stem.
Een zalig instrumentaal nummer, Crimson Tide, blijkbaar wel niet origineel van hen.
Er nog even een van hun clips tussen gooien, Nemo. Live zijn ze beter, maar in deze clip ziet Tarja er gewoon lekker uit. Dat mag ook wel eens getoond worden. Al wil ik benadrukken dat ik het verder niet voor gothic-types heb, en zeker niet in dergelijke jurken. Het zijn haar ogen en haar kaaklijn die het ‘em doen, zeg ik u.
Nog vanop Lowlands 2005: Wish I had an angel. Dit is het eerste nummer dat ik ooit van hen hoorde. En ik was meteen onder de indruk.
En we sluiten af met een sterk nummer: Wishmaster live op een End of an era-concert, de laatste concerttournee met Tarja.
Dat zie ik die nieuwe, Anette, wel nog niet meteen zingen. Benieuwd hoe ze dat gaan aanpakken op concerten: Anette haar micro lekker luid zetten en de band wat stiller laten spelen? Want anders geraakt ze volgens mij nooit boven de muziek uit.
Jaja, Tarja zal gemist worden. Wees daar maar zeker van. En met een kerstalbum maakt ze dat gemis er niet beter op!
Vanaf morgen mag ik waarschijnlijk zelf ook echt beginnen te werken als Assistant Communication Manager van Neckermann, in plaats van enkel maar te luisteren en te kijken. Zwemmen of verzuipen. Laat ons hopen op het eerste. Alhoewel, ik ben geen goeie zwemmer. Maar alles liever dan verzuipen natuurlijk!
Dat betekent ook dat ik dringend mijn kennis van het Frans moet beginnen opvijzelen. Voorlopig gebeurt dat met behulp van Le Soir, cursussen van in Mechelen en vanaf september ga ik aan het PCVO (Provinciaal Centrum voor Volwassenen onderwijs) een opleiding Frans volgen. En of dat nodig is! Je ne peux (puisse?) pas encore faire une phrase convenable en français. Of zoiets. Hmmm. Never mind.
Maar geheel in de sfeer van mijn topictitel, gaan we daar niet teveel aan proberen te denken. Er gewoon voor gaan en fouten aan de lopende band maken, leren door te struikelen, te vallen en weer op te staan. Alleen val ik niet graag. Ik maak niet graag fouten, ik ben nogal perfectionistisch ingesteld. Als het niet perfect kan, waarom zou ik er dan aan beginnen? Jaja, ik laat hier bijna het achterste van mijn tong zien. Geniet er maar van, want dat gebeurt niet vaak.
Ik probeer mezelf dus ‘positive thinking’ aan te leren. Misschien werkt het wel, zelftherapie en zo. Oppeppende muziek helpt daarbij altijd.
Eentje van enkele jaren geleden, Tiziano Ferro met Perdono. In het kader “als we toch met talen bezig zijn, kan er nog altijd eentje bij”. Maar voorlopig is Italiaans absoluut niet aan de orde. Frans staat nu bovenaan het “to do” lijstje, en daarna wil ik me eerst op het Spaans gooien. Es un idioma muy bonito!
Het volgende is redelijk recent, een leuk zomers nummertje voor de zomer die we dit jaar blijkbaar niet meer gaan beleven: Sunfreakz Ft. Andrea Britton met Counting Down The Days.
Ook recent, maar dan een nummer van Vlaamse bodem: Tom Helsen met Change yourself.
Een wondermooi nummertje, al zullen velen dit misschien als melig beschouwen (net zoals bovenstaand nummertje dan): James Morrison met Wonderful world.
Ghosts met The world is outside passeert hier ook regelmatig.
En dan nog 2 liedjes van Ultra Naté, eerst met een oud (Free) en daarna met een nieuw (Automatic) nummer van haar. Enjoy!
Ik las zonet in de krant van maandag dat een video van Filippijnse gevangenen die in fel oranje pakken dansen op Michael Jacksons Thriller een wereldwijde hit geworden is op You Tube. Dat filmpje wil ik jullie niet onthouden.
Misschien is het leuk om nog even te vergelijken met het origineel.
Laten we er maar van uitgaan dat de gevangenen niet gedwongen werden - of is dat weeral naïef van mij. Spijtig wel van de amateuristische camerabeelden. Maar verder vind ik het wel een positief initiatief om gevangenen op die manier te entertainen en in beweging te houden. Alles beter dan een hele dag in de cel zitten zeker.
Eerst een paar worst ones, en daarna Blake die 2de eindigde in American Idol 2007.
De eerste, he sure doesn’t look like a Barbie Girl.
De tweede, die waarschijnlijk denkt dat hij de Backstreet Boys in z’n eentje achterna kan.
De derde. Indrukwekkend stemgeluid, very impressive. Not. What was she thinking?
Dat was erg he. Nu wat beters: Blake Lewis! I kinda like him, zo’n schattig ventje. En dat beatboxen is ook wel cool natuurlijk. Hier met zijn interpretatie van You give love a bad name van Bon Jovi.
Op zijn eerste auditie.
En zingen kan ‘ie ook!
Zelfs beter dan Marc Anthony 
En dan heb je natuurlijk de winnares herself nog van American Idol 2007: Jordin Sparks! Van een (nu echt) indrukwekkend stemgeluid gesproken. En ze is nog maar 17, dus dat belooft.
Sinds Eurosong een paar weken terug, ben ik nogal zot van de groep ‘The Ark’. Zij spelen ‘happy rock’, of wat je het ook wil noemen, die ik opzet om me op te peppen. Geniet mee.
One of us is gonna die young
I wanna hold you but you’re out of reach
somewhere searching for your inner peace
I’m just looking for a little squeeze
Face to face and cheek to cheek
It’s in your blood but not in mine
What’s in your blood is in my mind
something’s broken in the way we smile
It is within us all the time
You’re well aquainted with the So- o- o-Ho
And all the ”Ello” and ”Ow are ’u?”
And we both have to get it on before the summer’s gone
We gotta hurry with no worry to get done today
Cause one of us is gonna die young
Let’s put our money where our mouth is and get out today
Cause one of us is gonna die young
Ooh, Ooh, One of us is gonna die young
Ooh, Ooh, One of us is gonna die young
And don’t you take this the wrong way
I’m not looking for a way to replace
what love can give
Cause you can’t do that!
I’m only saying that where I come from
People find it very fashionable
to burn like a flame
Never get tame
Grown-up and lame
Yeah! Yeah!
You’re looking beat but you say: ”no, oh, no, no”
”I’m all messed up and I’m ready to go!
We ain’t gonna go it alone no more
So let’s get on
with the show…”
There’s a lot to be said and to be done today
Cause one of us is gonna die young
Before they put us in a coffin I’ve got things to say
One of us is gonna die young
One of us is gonna die young
Ooh, ooh, one of us is gonna die young
Ooh, ooh, one of us is gonna die young
There’s a lot to be said and to be done today
Cause one of us is gonna die young
We’ll go shim-shim shammey
And get whimsy and get whammy
Cause one of us is gonna die young
One of us is gonna die young
One of us is gonna die young
It takes a fool to remain sane
Whatever happened to the funky race?
A generation lost in pace
Wasn’t life supposed to be more than this?
In this kiss I’ll change your bore for my bliss
But let go of my hand and it will slip on the sand
If you don’t give me the chance
to break down the walls of attitude
I ask nothing of you
not even your gratitude
And if you think I’m corny
then it will not make me sorry
It’s your right to laugh at me
and in turn that’s my oppurtunity
to feel brave
Because ridicule is no shame
Oh, it’s just a way to eclipse hate
It’s just a way to put my back straight
Oh, it’s just a way to remain sane
Every morning I would see her getting off the bus
The picture never drops, it’s like a multicoloured snapshot
stuck in my brain
It kept me sane for a couple of years
as it drenched my fears
of becoming like the others
who become unhappy mothers
and fathers of unhappy kids
and why is that?
’Cos they’ve forgotten how to play
Oh, maybe they’re afraid to feel ashamed
to seem strange, to seem insane
to gain weight, to seem gay
I tell you this
That it takes a fool to remain sane
Oh, it takes a fool to remain sane
Oh, it takes a fool to remain sane
Oh, in this world all covered up in shame
(Oh, take it to the stage)
So, take it to the stage in a multicoloured jacket
Take it jackpot, crackpot, strutting like a peacock
Nailvarnish Arkansas, shimmy-shammy featherboah
Crackpot, haircut, dye your hair in glowing red and blue
Do, do, do what you wanna do
Don’t think twice, do what you have to do
Do, do, do, do, let your heart decide
what you have to do
That’s all there is to find
’Cos it takes a fool to remain sane
Oh, it takes a fool to remain sane
Oh, in this world all covered up in shame
Oh, it takes a fool to remain sane
Oh, it takes a fool to remain sane
Oh, it takes a fool to remain sane
Oh, in this world all covered up in shame
Oh, it takes a fool
(It takes a fool to remain sane)…
Father of a son
One day I will become
the father of a son
Hallelujah Hallelujah Hallelujah!
Well, Ive had my share
Of remarks about my rear
But I know its all about fear
And that youd probably love it
if you’d only dare
And I know a thousand girls
whod go wild
If I’d ask them to bear my child
So I don’t see why you’d even care
to prevent me
cause I can swear,
That one day I will become
The father of a Son
Hallelujah Hallelujah Hallelujah!
One day I will become
the father of a Son
Hallelujah Hallelujah Hallelujah!
And youre totally fogged in your head
If you were serious right now
when you said
That it’s because
they will be bullied in school
cause that means you let the bullies set the rules
And you can legislate and oppress
and you can make my life a mess
But you can’t change the way I feel
Or convince me that my wish is unreal
And you can strike me down
and fence me
And you can claim
that theres opinion against me
But Ill still win over You, Sir
cause if you fight Love,
you’re always a looser
And one day I will become
The Father of a Son
Hallelujah Hallelujah Hallelujah!
One day I will become
The Father of a Son
Hallelujah Hallelujah Hallelujah!
And I may be gay
But I can tell you straight away
That Ill become a better father than all of you anyway (So listen!)
One day I will become
the Father of a Son
Hallelujah Hallelujah Hallelujah!
Jaha, dat kon niet zijn, mijn blog zonder verslag over het ESC van dit weekend! Bij deze…
Moldavië werd vertegenwoordigd door Natalia Barbu, een hete doos als je het mij vraagt
Zweden mocht winnen van mij, zo’n feel-good nummertje! Let vooral op het handje…
Nog zo’n zalig nummertje: Georgië met de Visionary Dream van Sopho. Deed mij denken aan een kruising van Moloko en Björk, maar dan beter.
Cyprus stuurde een zekere Evridiki naar de halve finale, maar mocht spijtig genoeg niet door met het nummer Comme ci, comme ça.
Het organiserende land (Finland, dankzij de knapperds van Lordi) stuurden een iets minder straf nummer dan vorig jaar. En als je de performance bekijkt, snap je ook waarom ze niet zo hoog eindigden dit jaar. Wel wat onverdiend, want het nummer zelf is best aangenaam. Evanescence/Within Temptation-achtig ook wel.
En in een opsomming van de opvallendste nummers van dit jaar, kan Oekraïne niet ontbreken natuurlijk. Het land eindigde tweede, maar riep zowat bij iedereen sterke gevoelens op. Ofwel vind je dit nummer het einde, ofwel te onnozel voor woorden. Ik twijfel een beetje tussen de 2…
Spanje stuurde een onvervalste boysband naar het EurovisieSongFestival, D’Nash met I love you mi vida. Maar eigenlijk was het gewoon Get Ready! in het Spaans (wie kent hen nog?). Let op de in het witte spannende shirtje gehulde blonde jongeman…
Want die blonde gast past toch wel verdomd goed bij de zanger van Wit-Rusland. Al zeg ik liever Belarus, want dat klinkt veel sexier
En Sarbel van Griekenland past daar ook nog wel bij, al ben ik niet zo voor triootjes.
En nu we toch bezig zijn over mannen, gooi ik die van Turkije daar ook nog maar achter. Shake it up şekerim! What-ever ‘şekerim’ may mean…
Als je wil lachen, moet je zeker naar de performance van het Verenigd Koninkrijk kijken! We’re flying the flag all over the world, flying the flag for you. London to Berlin, … Jaja, de jaren ‘90 komen terug!
Oostenrijk stuurde dit nummer om de aids-problematiek onder de aandacht te brengen.
En ik mag natuurlijk niet de winnares van dit jaar vergeten te vermelden, zonder grapjes te maken over het feit dat ze op Erik Melaerts lijkt of dat ze eigenlijk een man is. Servië dus, met Marija Serifovic die over ‘Molitva’ zingt (waarom blijf ik denken dat dat een meisjesnaam is?). Let op de geschilderde hartjes op de handen!
Dit waren voor mij de opvallendste deelnemers dit jaar, op naar volgend jaar!
Owja, er was ook een Belgische inzending. Maar aangezien we voorlaatste eindigden (in de halve finale dan nog wel), denk ik niet dat deze de moeite waard zijn om te vermelden. Mhoeha!
 | Griet op Het werd zomer… |
 | jlajo op Stop @ LookNMeet.be |
 | Lise op Stop @ LookNMeet.be |
 | maksiem op Zinnen en onzinnen |
 | * op Afzetters van LookNMeet! |
