Hatelijk

Om de longen uit je lijf te hoesten, te snuiten tot je neus openligt en liters thee te drinken zonder dat zelfs maar te lusten.

Oh wat haat ik ziek zijn.

De Post staakt

En het kan me niet schelen. De Morgen stak in de bus, en zelfs een brief met goed nieuws, dus hier blijkt een goeie postduif aan het werk geweest te zijn.

Wat mij dan wel stoort? Mobistar. Ik ben klant bij een partner van hen, Euphony, en daarom wil Mobistar mij niet helpen in hun eigen winkel. Nee, daarvoor moet ik naar de klantendienst bellen. Van Mobistar. Lo-gi-ca. Nieuwe klanten willen ze gerust verder helpen, en bestaande klanten willen ze wel helpen met tariefaanpassingen. Maar mij als klant-van-een-partner willen ze niet helpen. Ja, via de klantendienst. Waar ze mij dan nog een tariefwijziging proberen aansmeren zonder enig bijkomend voordeel. Geweldige klantenservice hebben ze daar!

Ik probeerde vervolgens aan de vriendelijke klantenmedewerker duidelijk te maken dat ik geen nutteloze tariefwijziging hoefde. Tot tweemaal toe vermeldde ik dat de tariefwijziging geannuleerd mocht worden. Wat kreeg ik deze morgen?

5000: Beste klant, de gevraagde tariefwijziging werd uitgevoerd. Dank voor uw vertrouwen. Mobistar.

Mijn reactie leek een beetje hierop.

Ja, de klant wordt mondig. Vrees web 2.0. Vrees uw eigen klanten! Maar vooral: behandel ze eens met respect.

Tegen de doodstraf

Wie denkt er over leven en dood van een ander te mogen beslissen?

Naar aanleiding van het drama in Dendermonde, zie ik op Facebook groepen ontstaan die de doodstraf eisen voor de dader. Goed bezig, mensen. Daar komt het haar op mijn armen van recht. Er zijn honderden redenen te bedenken om de doodstraf nooit terug in te voeren, waarvan ik er stiekem al 1 heb meegegeven, maar toch zijn er duizenden mensen die de dood een gerechtvaardigde straf vinden.

Mensen met die mening vind ik gevaarlijk. Ik zou zelfs durven zeggen: bijna zo gevaarlijk als de dader zelf. Uiteraard is er een verschil tussen mensen die anderen dood wensen, en mensen die anderen dood doen. Maar toch: wat maakt het van jou als je iemand dood wenst, werkelijk iemand dood wilt? Ook al ga je niet over tot die werkelijke daad? In mijn ogen, een potentieel gevaar. Een tikkende bom. Oh, waar hebben we dat nog gehoord?

Mensen met die mening zijn ook bijna nooit te overtuigen. Dus dat probeer ik niet. Vergeefse moeite. Maar als vredelievend mens kan ik niet anders dan het hoofd schudden en denken: kunnen ze werkelijk geen betere  oplossing bedenken? Dood met dood bestraffen, dat is terug naar de Middeleeuwen. Oog om oog, tand om tand. En toen bleven er enkel nog blinde tandelozen over. Deze uitspraak is losjes gebaseerd op eentje van Ghandi, een mens moet iemand als voorbeeld nemen.

Even serieus nog. Hoe kan je de doodstraf nu een eerlijke straf vinden? En wie krijgt de doodstraf en wie niet? Waar trek je de grens? Wie mag er bepalen wanneer een ander mens dood moet? Wie mag er God spelen? Wie geven we zoveel macht? En als we nog een beetje verder denken: wie zegt dat die macht nooit zal misbruikt worden? Willen we leven in een land waar er geen tweede kans bestaat? Kunnen we niets zinnigers bedenken dan de dood als straf? Willen we onszelf verlagen tot het niveau van moordenaars? En zouden we daar niet minstens wroeging bij moeten voelen? Hoe bestaat het dat we luidop mogen zeggen dat we iemand dood willen? Hoe erg is het niet als we zelf iemand dood willen?

Mijn punt is duidelijk. Benieuwd op hoeveel gevoelige tenen ik nu getrapt heb. Laat me dan nog even natrappen met een waarheid als een koe:

In deze wereld wordt haat nooit door haat overwonnen;
haat wordt overwonnen door vriendschap.
Dit is een tijdloze wijsheid.

Het werd zomer…

En iedereen dook in zijn kleerkast op zoek naar hyperlelijke shorts en t-shirts en andere wansmakelijkheden.

Enkele tips voor wanneer er een echte hittegolf aankomt:

- Scheer uw okselhaar. Het stinkt, ziet er niet uit, heeft geen nut en stinkt. Tenzij u het elke dag met shampoo wast. Maar dan nog: vies.

- Begrijp het verschil tussen “gaan werken” en “in mijn tuin liggen waar niemand mij kan zien”. Strandslippers horen niet op de werkvloer. Tenzij het strand uw werkvloer is, uiteraard. Een zonnebril past niet in uw haar tijdens een meeting. Tenzij u een meeting hebt met de zon, uiteraard. En zo kan ik nog wel even verder verzinnen. Maar het punt lijkt me duidelijk genoeg: er is een verschil tussen werktijd en vrije tijd, dat mag ook zichtbaar zijn in de klederdracht.

- Moedig om uw benen te tonen, zelfs al zijn ze spierwit. Ooit moeten ze toch bruinen? Maar ontdoe ze ten minste van beenhaar. Zie ook hierboven, voornamelijk de opmerkingen “het ziet er niet uit” en “heeft geen nut”.

- Was uzelf voldoende vaak en veelvuldig. U kan nooit té lekker ruiken!

Na enkele inbreuken te hebben vastgesteld eerder deze week op bussen en trams, merk ik dat bovenstaande even nodig was. Lees het en leer eruit!

Ben ik nog wat belangrijks vergeten? Meld het gerust, en maak kans op… mijn eindeloze respect.

Genoeg chocolade gehad?

Ik heb er nochtans geen gegeten, maar zelfs ik heb er genoeg van. Pasen betekent paaseieren, paaseieren betekent chocolade. En chocolade lust ik dus niet.

Ja dat heb je goed gelezen: ik lust geen chocolade. Geen witte chocolade, geen bruine, geen zwarte, zelfs geen choco. Ik geloof best dat je niet veel mensen kent die écht geen chocolade lusten, maar ik ben dus zo iemand. Leg een reep chocolade voor mijn neus, en ik zal er niet aankomen. Ik vind er niks lekker aan.

Wat ik dan weer wel lust, is een chocoladereep met nootjes. Lees: meer nootjes dan chocolade. Of bijvoorbeeld M&M’s met nootjes, die lust ik ook. Of koekjes met chocolade. Of pralines met pralinévulling. Als het maar niet teveel chocolade is. Als de chocoladesmaak maar niet overheerst. M&M’s zonder nootjes of Smarties of hoe noemen die dingen, die lust ik dus niet. Of, om helemaal correct te zijn, die eet ik niet graag.

De voorbije dagen waren dus bijna een living hell (ik overdrijf graag). Paaseieren overal. En geloof me, het is niet sociaal aanvaard om geen chocolade te lusten. Als ik dat zeg, krijg ik altijd reactie. Terwijl ik zelf niet eens snap dat je chocolade (in pure vorm dan) kán lusten. Leg me dat eens uit. Het is toch gewoon een kwestie van smaak? Dus toch ook begrijpelijk dat ik géén chocolade lust?

Ben ik trouwens echt zowat de enige die geen chocolade eet?

Luidruchtige seks

Wie hoopte nu meer te weten te komen over mijn seksleven, dacht fout. De titel slaat op onze buren. Zo ergens rond het 7 uur-nieuws vinden zij het blijkbaar leuk hun volledig te laten gaan en ons daarvan te laten meegenieten. Het gebeurt net niet elke dag, maar toch vaak genoeg.

Ok dat andere mensen seks hebben, daar kan ik best mee om. Maar ik wil het niet horen. Het luide gekreun van de klinker ‘o’ dat systematisch aanzwelt, het gaat me echt te ver.

En wat doe je dan op zo’n moment? Ik grijp naar de afstandsbediening en zet het volume zo hoog mogelijk. Nadat ik eerst eens smakelijk gelachen heb, uiteraard.

Na de blaffende honden, nu de luidruchtige buren: hoe pakken jullie zo’n situaties aan?

Blaffende honden bijten niet…

Maar maken verdomd wel veel lawaai! Eén van mijn buren heeft dus zo’n vervelend keffertje, en elke ochtend rond 7 uur wordt dat beest buitengelaten. Het ding kan zijn geluk dan niet op, en loopt over alle naburige daken heen. Want ik woon in zo’n buurt waar niet veel tuinen maar wel veel platte daken zijn.

Druk blaffend loopt dat ding daar dan. Hatelijk! Gelukkig moet ik opstaan om 7 uur, dus dat beperkt de frustratie wat. Maar ik herinner me de uitslaapochtenden met open raam nog. Weinig uitslapen aan met zo’n luid keffend mormel!

Ik ben sowieso al geen hondenmens. Maar wat doe je eraan? Ik heb geen idee van wie de hond juist is, en ik heb natuurlijk nog minder zin om te gaan aanbellen en klagen. Maar het is werkelijk verschrikkelijk irritant! Gedurende de hele tijd dat die hond buiten rondloopt, blaft hij. Op een kat, op een vogel, op voorbijgangers, op zichzelf, wie zal het zeggen? En dat weergalmt natuurlijk lekker op een plaats waar veel huizen staan en weinig bomen die het geluid wat zouden kunnen absorberen.

Het is een frustratie die zal blijven bestaan zolang de eigenaars van het beestje er niets aan doen. En blijkbaar hebben ze er zelf niet te veel last van.

Wat zou jij doen in zo’n geval?

Familie-etentjes maar vooral: wat erbij komt kijken

Het is me toch wat. Met het openbaar vervoer raak je overal, of toch bijna. Je moet er alleen wat tijd voor over hebben.

Zo werden we gisteren op een familiefeest verwacht. Onze reisweg was helemaal uitgestippeld, tot we op het perron stonden en hoorden dat onze trein 5 minuten vertraging had. Daar ging de hele planning. We moesten namelijk een aansluitende bus halen in het station van bestemming, en tussen aankomst van de trein en vertrek van de bus zat er 6 minuten. En dat is toch wel heel nipt als je trein al 5 minuten vertraging heeft. Bovendien reed de bus maar om het uur, dus lieten we de trein-met-vertraging aan ons voorbij gaan.

Over naar plan B. Een uur en een kwartier bussen. Heb ik al gezegd dat ik nogal snel last heb van wagenziekte? En dus ook van busziekte? Trein en tram lukken nog, zelfs als ik tegen de richting in zit (is dat niet gewaagd). Auto en bus zijn wat anders. Zolang er normaal gereden wordt (want zelf rijden kan ik niet), heb ik geen probleem. Maar een bus wordt geacht om de zoveel meter te stoppen. Liefst bruusk. Mijn maag vindt dat na een tijdje meestal niet meer leuk.

Komt er dan nog bij dat de bus voor mij sowieso een eeuwigdurende frustratie vormt, te merken aan mijn eerdere posts. Maar soit, ik heb het overleefd. Anders stond ik wel in de krant ondertussen.

Restaurant Zoetendale in Maldegem is me goed bevallen. Als voorgerecht had ik sint-jakobsvruchten, als hoofdgerecht een salade met scampi’s, appel en spek en als nagerecht huisbereide sorbet. Het was lekker en lactose-vrij. De busrit terug verliep ongeveer even vlot als heen, enkel stopte de buschauffeur om de zoveel haltes zodat hij niet te vroeg zou passeren aan de komende haltes. Tja.

Het volgende familiefeest wordt de 25ste huwelijksverjaardag van mijn ouders. Iemand een idee voor de uitnodiging? Ik zou deze moeten opmaken, maar vind nergens de nodige inspiratie.

Het leven zoals het is… met lactose-intolerantie

Eén Belg op vijf lijdt aan lactose-intolerantie, en ik behoor niet tot de gelukkige vier die alles kunnen eten wat ze willen.

Lactose-intolerantie is het onvermogen om lactose te verteren, met onaangename bijwerkingen tot gevolg: opgeblazen gevoel, winderigheid, krampen, diarree… Ik bespaar u verdere details over het hoe en waarom van lactose-intolerantie, die kan u her en der nalezen moest u meer interesse hebben. Wat mij interesseert, aangezien ik zelf onvermogend ben om lactose te verteren, is wat ik eigenlijk nog mag eten en wat niet. Welke voeding bevat lactose?

Ik weet niet wie zich nog al heeft beziggehouden met het lezen van de ingrediëntenlijsten op verpakkingen? Als je dat nog niet gedaan hebt, moet je er maar eens op letten: echt overal zit lactose in! Uiteraard in melk en aanverwante producten, maar ook in snoepjes, koekjes, brood, soepen, bereide gerechten, salades… echt O-VE-RAL! Als je de ingrediëntenlijstjes net als ik moet afspeuren, ben je het zeker met me eens.

Nu, gelukkig is het geen allergie. Een allergie is zoveel erger, dat weet ik ook wel. Een notenallergie bijvoorbeeld. Maar dat betekent niet dat ik moet zwijgen over mijn lactose-intolerantie. Er zijn altijd wel mensen die iets ergers aan de hand hebben dan mij, maar dat wil nog niet zeggen dat ik niet mag klagen over mijn eigen situatie. En bovendien is dit mijn blog. Mijn mening heerst hier.

Ik wil ook van de gelegenheid gebruik maken om iedereen te wijzen op een belangrijk feit: in het algemeen verliest 75% van de wereldbevolking hun lactase-enzymen (die nodig zijn om lactose te verteren) na het zogen – ook gekend als, u weet wel, borstvoeding. Dat wil zeggen: 75% van de bevolking is lactose-intolerant. Lactose-intolerantie wordt dan ook als normaal beschouwd, terwijl volwassenen die wél nog lactose kunnen verteren eigenlijk een uitzondering zijn. Wel lucky ones, maar soit. Zij worden dan lactase-persistent genoemd, omdat zij in tegenstelling tot de rest van de wereldbevolking wél nog lactase aanmaken. Prijs uzelf dus maar gelukkig indien u geen vervelende bijwerkingen ondervindt na het innemen van lactose.

En om dan nog een misvatting uit de wereld te helpen: nee, je hebt geen melk (of lactose) nodig in je dagelijkse voeding. Ik hoef mij dus niet te forceren om melk te drinken. Melk en andere zuivelproducten bevatten geen levensnoodzakelijke voedingsstoffen die niet in andere (gezondere!) voeding teruggevonden kan worden. En, verrassing, melk helpt zelfs niet om osteoporose te voorkomen, wat nochtans het belangrijkste verkoopsargument is. Dus er moet niemand komen vertellen dat ik melk moet drinken om calcium binnen te krijgen!

Zo zijn er dus een paar oplossingen om om te gaan met lactose-intolerantie:
- zelf lactase innemen om de vertering van lactose te bevorderen (bent u nog mee met de lactose en lactase?)
- plantaardige of lactosearme producten gebruiken ter vervanging van zuivelproducten: sojamelk in de plaats van gewone koemelk bijvoorbeeld
- om toch voldoende calcium binnen te krijgen, kan je ook kiezen voor ander calciumrijk voedsel zoals gedroogde vijgen, tofu, rozijnen, brocolli, spruiten…

Als lactase-persistente mens heb je waarschijnlijk niets gehad aan deze post, als lactose-intolerant persoon misschien wel. Meer tips zijn ook altijd welkom in de commentaren.

De zoveelste MSN hoax

Zonet weer een nep MSN-mail ontvangen:

HALLO ALLEMAAL

DIT IS GEEN GRAP!!!!!
WIJ VAN DE MSN CREW STUREN DIT REGELRECHT DOOR NAAR ALLE MENSEN. DIT IS NIET ZO`N MAIL WAT VERZONNEN WORDT. ALS JE DIT NIET DOORSTUURT AAN 24 MENSEN, KUN JE BINNEN EEN MAAND NIET MEER OP MSN OF AL JE CONTACTPERSONEN ZIJN VERWIJDERT. DEZE MAATREGEL IS GENOMEN DOOR DE MAC ( MSN ADMIN CREW), OMDAT ER DOOR EEN VIRUS OP HET MSN NETWERK EEN BEPERKING IS GEMAAKT TOT 24 JANUARI 2008!!!!.DUS WANEER JE DEZE MAIL DOORSTUURT AAN 24 MENSEN WORD BIJ JOU DE BEPERKING OPGEHEFT. DUS BIJ DEZE.

MAC ( MSN ADMIN CREW)

Ik snap echt niet dat je een dergelijke mail kan geloven. Microsoft zal zich een beetje gaan bezighouden met mailtjes op te stellen in HOOFDLETTERS, inclusief spellingsfouten. Wie trapt er nog in dergelijke onzin tegenwoordig? Als ik kijk naar de mailgeschiedenis van dit bericht – want zo’n berichten worden altijd doorgestuurd door mensen die niet beseffen dat ze al die adressen kunnen verwijderen – héél veel mensen. En dankzij al die mensen die het berichtje goedgelovig doorsturen, zit mijn e-mailadres nu ook ergens tussen die anderen. Laat de spam maar komen. Grrrr.

Nogmaals: mensen, dit is een hoax! Nep, niet echt, verzonnen! Niet doorsturen die handel.

En vanaf nu kan ik alle mensen die mij zo’n mail sturen, naar dit bericht doorverwijzen. Bende naïevelingen!