Het werd zomer…

En iedereen dook in zijn kleerkast op zoek naar hyperlelijke shorts en t-shirts en andere wansmakelijkheden.

Enkele tips voor wanneer er een echte hittegolf aankomt:

- Scheer uw okselhaar. Het stinkt, ziet er niet uit, heeft geen nut en stinkt. Tenzij u het elke dag met shampoo wast. Maar dan nog: vies.

- Begrijp het verschil tussen “gaan werken” en “in mijn tuin liggen waar niemand mij kan zien”. Strandslippers horen niet op de werkvloer. Tenzij het strand uw werkvloer is, uiteraard. Een zonnebril past niet in uw haar tijdens een meeting. Tenzij u een meeting hebt met de zon, uiteraard. En zo kan ik nog wel even verder verzinnen. Maar het punt lijkt me duidelijk genoeg: er is een verschil tussen werktijd en vrije tijd, dat mag ook zichtbaar zijn in de klederdracht.

- Moedig om uw benen te tonen, zelfs al zijn ze spierwit. Ooit moeten ze toch bruinen? Maar ontdoe ze ten minste van beenhaar. Zie ook hierboven, voornamelijk de opmerkingen “het ziet er niet uit” en “heeft geen nut”.

- Was uzelf voldoende vaak en veelvuldig. U kan nooit té lekker ruiken!

Na enkele inbreuken te hebben vastgesteld eerder deze week op bussen en trams, merk ik dat bovenstaande even nodig was. Lees het en leer eruit!

Ben ik nog wat belangrijks vergeten? Meld het gerust, en maak kans op… mijn eindeloze respect.

Genoeg chocolade gehad?

Ik heb er nochtans geen gegeten, maar zelfs ik heb er genoeg van. Pasen betekent paaseieren, paaseieren betekent chocolade. En chocolade lust ik dus niet.

Ja dat heb je goed gelezen: ik lust geen chocolade. Geen witte chocolade, geen bruine, geen zwarte, zelfs geen choco. Ik geloof best dat je niet veel mensen kent die écht geen chocolade lusten, maar ik ben dus zo iemand. Leg een reep chocolade voor mijn neus, en ik zal er niet aankomen. Ik vind er niks lekker aan.

chocolade

Wat ik dan weer wel lust, is een chocoladereep met nootjes. Lees: meer nootjes dan chocolade. Of bijvoorbeeld M&M’s met nootjes, die lust ik ook. Of koekjes met chocolade. Of pralines met pralinévulling. Als het maar niet teveel chocolade is. Als de chocoladesmaak maar niet overheerst. M&M’s zonder nootjes of Smarties of hoe noemen die dingen, die lust ik dus niet. Of, om helemaal correct te zijn, die eet ik niet graag.

De voorbije dagen waren dus bijna een living hell (ik overdrijf graag). Paaseieren overal. En geloof me, het is niet sociaal aanvaard om geen chocolade te lusten. Als ik dat zeg, krijg ik altijd reactie. Terwijl ik zelf niet eens snap dat je chocolade (in pure vorm dan) kán lusten. Leg me dat eens uit. Het is toch gewoon een kwestie van smaak? Dus toch ook begrijpelijk dat ik géén chocolade lust?

Ben ik trouwens echt zowat de enige die geen chocolade eet?

Luidruchtige seks

Wie hoopte nu meer te weten te komen over mijn seksleven, dacht fout. De titel slaat op onze buren. Zo ergens rond het 7 uur-nieuws vinden zij het blijkbaar leuk hun volledig te laten gaan en ons daarvan te laten meegenieten. Het gebeurt net niet elke dag, maar toch vaak genoeg.

Ok dat andere mensen seks hebben, daar kan ik best mee om. Maar ik wil het niet horen. Het luide gekreun van de klinker ‘o’ dat systematisch aanzwelt, het gaat me echt te ver.

En wat doe je dan op zo’n moment? Ik grijp naar de afstandsbediening en zet het volume zo hoog mogelijk. Nadat ik eerst eens smakelijk gelachen heb, uiteraard. 8-)

Na de blaffende honden, nu de luidruchtige buren: hoe pakken jullie zo’n situaties aan?

Blaffende honden bijten niet…

Maar maken verdomd wel veel lawaai! Eén van mijn buren heeft dus zo’n vervelend keffertje, en elke ochtend rond 7 uur wordt dat beest buitengelaten. Het ding kan zijn geluk dan niet op, en loopt over alle naburige daken heen. Want ik woon in zo’n buurt waar niet veel tuinen maar wel veel platte daken zijn.

Druk blaffend loopt dat ding daar dan. Hatelijk! Gelukkig moet ik opstaan om 7 uur, dus dat beperkt de frustratie wat. Maar ik herinner me de uitslaapochtenden met open raam nog. Weinig uitslapen aan met zo’n luid keffend mormel!

Ik ben sowieso al geen hondenmens. Maar wat doe je eraan? Ik heb geen idee van wie de hond juist is, en ik heb natuurlijk nog minder zin om te gaan aanbellen en klagen. Maar het is werkelijk verschrikkelijk irritant! Gedurende de hele tijd dat die hond buiten rondloopt, blaft hij. Op een kat, op een vogel, op voorbijgangers, op zichzelf, wie zal het zeggen? En dat weergalmt natuurlijk lekker op een plaats waar veel huizen staan en weinig bomen die het geluid wat zouden kunnen absorberen.

Het is een frustratie die zal blijven bestaan zolang de eigenaars van het beestje er niets aan doen. En blijkbaar hebben ze er zelf niet te veel last van.

Wat zou jij doen in zo’n geval?

Familie-etentjes maar vooral: wat erbij komt kijken

Het is me toch wat. Met het openbaar vervoer raak je overal, of toch bijna. Je moet er alleen wat tijd voor over hebben.

Zo werden we gisteren op een familiefeest verwacht. Onze reisweg was helemaal uitgestippeld, tot we op het perron stonden en hoorden dat onze trein 5 minuten vertraging had. Daar ging de hele planning. We moesten namelijk een aansluitende bus halen in het station van bestemming, en tussen aankomst van de trein en vertrek van de bus zat er 6 minuten. En dat is toch wel heel nipt als je trein al 5 minuten vertraging heeft. Bovendien reed de bus maar om het uur, dus lieten we de trein-met-vertraging aan ons voorbij gaan.

Over naar plan B. Een uur en een kwartier bussen. Heb ik al gezegd dat ik nogal snel last heb van wagenziekte? En dus ook van busziekte? Trein en tram lukken nog, zelfs als ik tegen de richting in zit (is dat niet gewaagd). Auto en bus zijn wat anders. Zolang er normaal gereden wordt (want zelf rijden kan ik niet), heb ik geen probleem. Maar een bus wordt geacht om de zoveel meter te stoppen. Liefst bruusk. Mijn maag vindt dat na een tijdje meestal niet meer leuk.

Komt er dan nog bij dat de bus voor mij sowieso een eeuwigdurende frustratie vormt, te merken aan mijn eerdere posts. Maar soit, ik heb het overleefd. Anders stond ik wel in de krant ondertussen.

Restaurant Zoetendale in Maldegem is me goed bevallen. Als voorgerecht had ik sint-jakobsvruchten, als hoofdgerecht een salade met scampi’s, appel en spek en als nagerecht huisbereide sorbet. Het was lekker en lactose-vrij. De busrit terug verliep ongeveer even vlot als heen, enkel stopte de buschauffeur om de zoveel haltes zodat hij niet te vroeg zou passeren aan de komende haltes. Tja.

Het volgende familiefeest wordt de 25ste huwelijksverjaardag van mijn ouders. Iemand een idee voor de uitnodiging? Ik zou deze moeten opmaken, maar vind nergens de nodige inspiratie.

Het leven zoals het is… met lactose-intolerantie

Eén Belg op vijf lijdt aan lactose-intolerantie, en ik behoor niet tot de gelukkige vier die alles kunnen eten wat ze willen.

Lactose-intolerantie is het onvermogen om lactose te verteren, met onaangename bijwerkingen tot gevolg: opgeblazen gevoel, winderigheid, krampen, diarree… Ik bespaar u verdere details over het hoe en waarom van lactose-intolerantie, die kan u her en der nalezen moest u meer interesse hebben. Wat mij interesseert, aangezien ik zelf onvermogend ben om lactose te verteren, is wat ik eigenlijk nog mag eten en wat niet. Welke voeding bevat lactose?

Ik weet niet wie zich nog al heeft beziggehouden met het lezen van de ingrediëntenlijsten op verpakkingen? Als je dat nog niet gedaan hebt, moet je er maar eens op letten: echt overal zit lactose in! Uiteraard in melk en aanverwante producten, maar ook in snoepjes, koekjes, brood, soepen, bereide gerechten, salades… echt O-VE-RAL! Als je de ingrediëntenlijstjes net als ik moet afspeuren, ben je het zeker met me eens.

Nu, gelukkig is het geen allergie. Een allergie is zoveel erger, dat weet ik ook wel. Een notenallergie bijvoorbeeld. Maar dat betekent niet dat ik moet zwijgen over mijn lactose-intolerantie. Er zijn altijd wel mensen die iets ergers aan de hand hebben dan mij, maar dat wil nog niet zeggen dat ik niet mag klagen over mijn eigen situatie. En bovendien is dit mijn blog. Mijn mening heerst hier.

Ik wil ook van de gelegenheid gebruik maken om iedereen te wijzen op een belangrijk feit: in het algemeen verliest 75% van de wereldbevolking hun lactase-enzymen (die nodig zijn om lactose te verteren) na het zogen - ook gekend als, u weet wel, borstvoeding. Dat wil zeggen: 75% van de bevolking is lactose-intolerant. Lactose-intolerantie wordt dan ook als normaal beschouwd, terwijl volwassenen die wél nog lactose kunnen verteren eigenlijk een uitzondering zijn. Wel lucky ones, maar soit. Zij worden dan lactase-persistent genoemd, omdat zij in tegenstelling tot de rest van de wereldbevolking wél nog lactase aanmaken. Prijs uzelf dus maar gelukkig indien u geen vervelende bijwerkingen ondervindt na het innemen van lactose.

En om dan nog een misvatting uit de wereld te helpen: nee, je hebt geen melk (of lactose) nodig in je dagelijkse voeding. Ik hoef mij dus niet te forceren om melk te drinken. Melk en andere zuivelproducten bevatten geen levensnoodzakelijke voedingsstoffen die niet in andere (gezondere!) voeding teruggevonden kan worden. En, verrassing, melk helpt zelfs niet om osteoporose te voorkomen, wat nochtans het belangrijkste verkoopsargument is. Dus er moet niemand komen vertellen dat ik melk moet drinken om calcium binnen te krijgen!

Zo zijn er dus een paar oplossingen om om te gaan met lactose-intolerantie:
- zelf lactase innemen om de vertering van lactose te bevorderen (bent u nog mee met de lactose en lactase?)
- plantaardige of lactosearme producten gebruiken ter vervanging van zuivelproducten: sojamelk in de plaats van gewone koemelk bijvoorbeeld
- om toch voldoende calcium binnen te krijgen, kan je ook kiezen voor ander calciumrijk voedsel zoals gedroogde vijgen, tofu, rozijnen, brocolli, spruiten…

Als lactase-persistente mens heb je waarschijnlijk niets gehad aan deze post, als lactose-intolerant persoon misschien wel. Meer tips zijn ook altijd welkom in de commentaren.

De zoveelste MSN hoax

Zonet weer een nep MSN-mail ontvangen:

HALLO ALLEMAAL

DIT IS GEEN GRAP!!!!!
WIJ VAN DE MSN CREW STUREN DIT REGELRECHT DOOR NAAR ALLE MENSEN. DIT IS NIET ZO`N MAIL WAT VERZONNEN WORDT. ALS JE DIT NIET DOORSTUURT AAN 24 MENSEN, KUN JE BINNEN EEN MAAND NIET MEER OP MSN OF AL JE CONTACTPERSONEN ZIJN VERWIJDERT. DEZE MAATREGEL IS GENOMEN DOOR DE MAC ( MSN ADMIN CREW), OMDAT ER DOOR EEN VIRUS OP HET MSN NETWERK EEN BEPERKING IS GEMAAKT TOT 24 JANUARI 2008!!!!.DUS WANEER JE DEZE MAIL DOORSTUURT AAN 24 MENSEN WORD BIJ JOU DE BEPERKING OPGEHEFT. DUS BIJ DEZE.

MAC ( MSN ADMIN CREW)

Ik snap echt niet dat je een dergelijke mail kan geloven. Microsoft zal zich een beetje gaan bezighouden met mailtjes op te stellen in HOOFDLETTERS, inclusief spellingsfouten. Wie trapt er nog in dergelijke onzin tegenwoordig? Als ik kijk naar de mailgeschiedenis van dit bericht - want zo’n berichten worden altijd doorgestuurd door mensen die niet beseffen dat ze al die adressen kunnen verwijderen - héél veel mensen. En dankzij al die mensen die het berichtje goedgelovig doorsturen, zit mijn e-mailadres nu ook ergens tussen die anderen. Laat de spam maar komen. Grrrr.

Nogmaals: mensen, dit is een hoax! Nep, niet echt, verzonnen! Niet doorsturen die handel.

En vanaf nu kan ik alle mensen die mij zo’n mail sturen, naar dit bericht doorverwijzen. Bende naïevelingen!

Kettingmail

Dit zat vandaag in mijn mailbox - een verademing tussen alle mails die oproepen tot doorsturen. Aangezien ik weiger in te gaan op aanvragen om mails door te sturen, plaats ik dit hier. Alsook koester ik enige hoop dat iedereen eindelijk het licht gaat zien. Nee, kettingbrieven werken niet. Ze werken niet op papier, en nog minder via mail. Ik wacht trouwens nog steeds op mijn 10 paar kousen, al had ik er zelf geen opgestuurd naar de eerste van het lijstje. Iedereen dacht hetzelfde als mij waarschijnlijk. Slim.

Het werkt dus niet. Nee, Kinepolis geeft geen gratis tickets weg via een kettingmail. Nee, Hotmail wordt niet betalend. En moest het zo zijn, dan gaan ze nog niet bezwijken onder de druk van enkele mailers. En nee, het heeft geen nut petities door te sturen via mail.

Dat stoort mij nog het meest. “Zet je naam onderaan deze mail en stuur hem door naar iedereen die je kent.” Hoe kan dat in godsnaam werken? Elke gezond intelligente mens moet toch beseffen dat dat geen ideale manier is om veel namen onder een petitie te verzamelen? Je krijgt honderdduizenden varianten van je petitie met elk een hondertal ondertekenaars, terwijl het veel efficiënter zou zijn als persoon A de mail niet doorstuurt naar de rest van het alfabet, maar enkel naar persoon B, en die vervolgens naar persoon C, enzovoort. Dat niemand daar eerder aan dacht!

Maar dus, volgende mail kreeg ik vanmorgen toe, en ik dank de persoon voor haar gezond verstand:

Hallo allemaal!

Ik wil hierbij iedereen bedanken die me ooit ketting mails gestuurd heeft gedurende al die jaren, want dankzij jullie:

1. ben ik nog steeds aan het wachten op het geld dat Bill Gates aan het verdelen is.

2. heb ik al mijn spaarcenten gestort op de rekening van die Amy Bruce, arm kind die zwaar ziek was zo’n 7000 keer. (raar, dat kind is sinds 1995 nog steeds 8 jaar oud…)

3. is mijn gratis NOKIA GSM nooit toegekomen en heb ik mijn gratis overnachtingen bij Disneyland ook niet gekregen.

4. heb ik mijn naam zo’n 3000 keer in een lijst toegevoegd en zo een of ander bedreigde soort eekhoorn gered.

5. wist ik zo’n 187 keer dat MSN Hotmail mijn account zou wissen.

6. Heb ik het recept om nooit vrijgezel te zijn en gelukkig te zijn voor de rest van mijn leven
(het volstaat om de naam van een persoon op een papiertje te schrijven terwijl je heel hard aan hem/haar denkt en ondertussen 3 keer aan je reet krabben terwijl je achterstevoren Keltische volksliederen zingt)

7. heb ik zo’n 300 jaar ongeluk gespaard en ben ik zo’n 67 keer gestorven omdat ik die verdomde kettingmails niet heb doorgestuurd.

Jullie zijn allemaal super, bedankt!!

LET OP: Als je deze mail binnen de 10 seconden niet doorstuurt aan minstens 15.000 mensen zal er morgen om 17.30 uur een dinosaurus je hele familie komen verslinden.
Let op, het is waar!! ‘t Is niet om te lachen ik heb het zelf meegemaakt!!

ALS JIJ DIE KETTINGMAILS OOK ZO BEU BENT, STUUR DAN DIT BERICHT DOOR EN HOPELIJK IS DIT DAN OOK DE LAATSTE KETTINGMAIL DIE JE ZAL ONTVANGEN!!

Behalve als ze leuker zijn dan deze, die mag je mij dan wel sturen…..

Ik heb het al lang opgegeven op elke kettingmail te antwoorden, er kroop werkelijk te veel tijd in. Hopelijk beseffen deze mensen nu dat het tijdsverlies is, bedrog, oplichting, kortom dikke zever.

Begrepen?

Irritatie op de bus

Zoals ik in een vorig bericht reeds aanhaalde, is niet iedereen op de hoogte van de ongeschreven busregels. Zo bleek ook weer vanmorgen.

Ik neem ’s morgens tweemaal de bus, eerst nummertje 9 richting station en dan nummertje 70, 71 of 72 richting werk. Dat er al eens wat gebeurt op die tweede lijn, kan je hier ook lezen. Maar ook op de 9 viel er vandaag wat te beleven. Achteraan zat een mama met enkele kindjes die wat aan het spelen waren. Een ietwat corpulente dame vond dat blijkbaar niet gepast en maakte de luide opmerking “Tis hier geen speelplaats he, mensen moeten nog wel van de bus geraken”. Ik durf te wedden dat ze zelf wanhoopte niet meer van de bus te geraken, maar soit.

Het verbaast me altijd als mensen zo luidop hun mening verkondigen, voor bijna een ganse bus. Ik zou het in ieder geval nooit durven.

Vanmorgen was echter een ochtend vol uiterst spannende busincidenten. Mijn tweede lijn was immers een kwartier te laat, waardoor er natuurlijk al veel volk verzameld stond om diezelfde lijn te nemen. Gevolg: overvolle bus. Mensen gaan dan overal in de weg staan, maar voornamelijk tussen de deuren van de bus zodat die niet kunnen sluiten. Het heeft zeker 5 minuten geduurd voor het kind met de koptelefoon doorhad dat ze de deuren blokkeerde. Vijf minuten!

De buschauffeur was wel van goede wil, maar kon niets meer doen dan eens roepen dat iedereen van de deuren moest weggaan. Maar met een koptelefoon op, hoor je natuurlijk niet veel. De mensen die dichter in de buurt van het kind stonden, hadden het wel door maar stonden erbij en keken ernaar. Frus-tra-tie!

En bij de volgende halte was het ook elke keer prijs. De stangen vastgrijpen op de deuren van de bus, kan best wel een goede houvast bieden. Maar als de deuren nog niet toe zijn, blijf je daar dus af. Deuren sluiten niet als je ze vasthoudt.

Ik had haar op de schouders getikt. Want dat durf ik wel. 8-)

Handleiding Voor Op De Bus

Aangezien ik elke ochtend en elke avond van een werkdag ongeveer een uur op bussen van De Lijn doorbreng, eigen ik mezelf het recht toe een soort “Handleiding Voor Op De Bus” op te stellen. Met hoofdletters, want dat oogt officiëler.

1  Indien u pas het voertuig besteeg, gelieve snel een zitplaats te zoeken. Sommige chauffeurs hebben medelijden met minder mobiele personen en wachten tot iedereen veilig en wel gezeten is, maar het merendeel vertrekt van zodra de deuren gesloten zijn. Vindt u niet onmiddellijk een zitplaats, grijp dan een stang beet en hou u stevig vast. U wil heus uw evenwichtsorgaan niet testen op een moment dat de buschauffeur optrekt.

2  Tijdens de busrit zijn er verschillende mogelijkheden om de tijd te doden, want soms moet er nogal wat tijd gedood worden. Een MP3-speler is een goeie optie, maar hou rekening met uw medereizigers. Onthou dit: als uw medereizigers meezingen met uw muziek, staat uw MP3-speler té luid. Eenvoudig hulpmiddeltje toch.

3  Een boek lezen lijkt een schitterend alternatief: geluidloos (tenzij u de behoefte hebt alles luidop te lezen) en goedkoop (want behoeft geen batterijen of oplaadbeurt). Dit is echter af te raden als u reeds eerder last hebt gehad van wagenziekte. Het is algemeen geweten dat lezen bevorderlijk werkt wat wagenziekte betreft.

4  Indien u toch dreigt misselijk te worden en de controle over uw maag te gaan verliezen, rep u naar de dichtstbijzijnde deur en stap af aan een halte. Het getuigt van bitter weinig respect indien u het interieur van de Lijnbussen bevuilt met uw maaginhoud.

5  Maar we waren bij de tijddoders. Praten is er zo eentje. Indien u vergezeld wordt, is het niet moeilijk een praatpartner te vinden. Indien u echter niemand kent op de bus, zou het een lumineus idee kunnen zijn een medereiziger aan te spreken. Hou echter in het achterhoofd dat uw medereizigers hier meestal geen behoefte toe hebben. Niet iedereen is ’s morgens al in staat een conversatie te voeren, en niet iedereen heeft ’s avonds nog genoeg fut om met onbekenden te praten.

6  Moest u zich dan toch in het gezelschap van kennissen bevinden op de bus, hou dan rekening met de medepassagiers. Een gouden raad: niemand anders heeft interesse in uw conversaties. Echt waar, niemand.

7  Een bus is een openbare plaats als een andere, waar dezelfde regels gelden als overal. Wat u niet op andere openbare plaatsen doet, hoeft u ook niet op de bus te proberen. Uw hand voor uw mond houden als u moet hoesten bijvoorbeeld, is toch maar een kleinigheidje. Mensen nemen de bus niet om ziek te worden, maar wel om ergens snel en goedkoop te geraken (soms goedkoper dan snel, maar dat is een andere discussie).

8  Bent u in het bezit van een kroost en wil u hen meenemen met het openbaar vervoer? Iedereen is welkom, jong en oud. Zolang ze zich rustig houden! Lopen doorheen de bus, op en neer springen, gillen en joelen, dat hoort allemaal niet thuis op een bus.

9  Wie reeds in aanraking is gekomen met het fenomeen van een overvolle bus, leert daar meestal snel uit. Ik wil jullie dat leerproces besparen en geef jullie nu reeds een wijze raad mee. Blijf niet zitten op uw warme plaatsje totdat de bus gestopt is aan de halte waar u eruit moet, maar begeef u op tijd naar de uitgang. Passagiers die nog een aantal haltes verder meereizen, danken u voor een zo kort mogelijk oponthoud.

10  Bussen van De Lijn kunnen veel, maar de deuren gaan niet automatisch open als u eraf wil. Druk op de juiste knop om de deuren te openen. Indien u steeds een belletje hoort klinken, is het zeer waarschijnlijk dat u op de verkeerde knop aan het drukken bent.

11 Ook bij het nemen van een bus, dient u kenbaar te maken dat u de bewuste bus wil opstappen. Langs elke halte passeren meestal meerdere lijnen. Het is bijzonder aangenaam indien u uw keuze duidelijk maakt door uw hand uit te steken voor een bepaalde bus. Dit dient u uiteraard niet te doen aan een vaste stopplaats. Tenzij u zichzelf belachelijk wil maken voor de andere doorwinterde passagiers.

12  Een vaak voorkomende frustratie bij mensen die dagelijks de bus nemen en die alle haltes kennen, is het bellen-maar-niet-afstappen-fenomeen. Dat gaat als volgt tewerk: iemand belt, de bus stopt aan de eerstvolgende halte, niemand stapt af, de buschauffeur wacht want denkt dat de persoon in kwestie misschien nog onderweg is naar de deur, niemand stapt af, iedereen kijkt rond en vraagt zich af wie er in godsnaam voor niets gebeld heeft, en nog steeds stapt er niemand af. Met als gevolg frustratie bij de medepassagiers en bij de busschauffeur. Een gefrustreerde buschauffeur wenst u zelfs uw ergste vijand niet toe.

13  Indien u behoefte heeft aan een rustige rit naar of van uw werk, of naar of van school, met voldoende plaats naast u, neem dan vooral de bus niet! Het helpt niet als u uw rugzak of draagtas naast u op de bank zet, want iedereen heeft evenveel recht op een zitplaats als uzelf. Wenst u privileges, koop uzelf een auto met chauffeur. Privileges horen niet thuis op een bus.

 En omdat 13 een ongelukgsgetal is, hou ik het bij 13 wijze raden van J-La. Indien u hier geraakt bent met lezen, geef ik u nog even de belangrijkste regel mee die beschouwd kan worden als een samenvatting van alle vorige: Respecteer uw medereizigers zoals u zichzelf respecteert. Ik dank u.