Tijdens de vakantie was het even rustig op het Franse vlak. Dat mocht ook wel even, want ik begon me al helemaal terug student te wanen. En als er iets is dat ik niet meer wil, is het wel me student voelen. Ik begrijp echt niet dat velen terugwillen naar het studentenleven. Wat was het studentenleven dan meer dan een werkleven? Buiten in je bed blijven liggen tot de middag, onregelmatig en vooral ongezond eten, vaak gaan feesten en zoveel drinken dat je de dag erna geen zin hebt in iets anders dan water?
Voor mij waren mijn laatste studentenjaren een kleine hel. Projecten bij de vleet en groepswerken tot je geen andere mensen meer kan zien. Bovendien mocht ik dan elke morgen op een overvolle schoolbus met middelbaartjes kruipen. Als student wil je niet langer met min18-jarigen geassocieerd worden, en dan blijkt je school net naast een middelbaar te zitten in the middle of nowhere, Mariakerke in dit geval. Ik zwijg dan nog over opmerkingen die wij - als studenten - kregen van de middelbare leerkrachten. Ik bedoel, wat heb je eigenlijk te zeggen over mij? Ik ben student, ik zit niet eens aan jouw school. Belachelijk.
Maar terug naar de Franse avondles. Gisteren mochten we een opstelletje geschreven, wat ook alweer van het middelbaar geleden is. Daarna kregen we een dictee. Leuk. Niet al te moeilijk. Punten krijgen we hopelijk volgende week. Ik scoor graag goed op dergelijke schriftelijke dingen. Voornamelijk omdat mijn mondeling niet zo geweldig gaat. Wat nochtans de reden was om die lessen te volgen.
Soit, volgende week hebben we dan het echte examen. Spannend. Nog niet voor geleerd, behalve wat we voor de vorige test moesten kennen.
Ondertussen twijfel ik of ik er niet mee zou stoppen. Massa-lessen zijn niks voor mij, zeker om een taal te leren is dat niet ideaal. Ik ben er te verlegen voor. Ik spreek niet graag in grote groep, laat staan een vreemde taal. Ja , dat begint hier al goed met die voornemens voor 2008.
