J-La zoekt

Aangezien ik net ben gaan samenwonen, zijn er nog een paar dingetjes die we moeten kopen, onderverdeeld in een paar categorieën.

Categorie grote of dure aankopen:

- wasmachine
- mini-diepvriezertje (want onze huidige frigo heeft geen vriesvak, en wat is het leven zonder ijsblokjes, diepgevroren kip en frietjes binnen handbereik?)
- salontafel
- 2-zitsbank
- bedkader (want de lattenbodems hebben we wel al, net zoals de matras)
- bijhorend nachttafeltje (de kartonnen doos die we nu gebruiken als nachttafel oogt niet zo mooi)
- een grote kleerkast met schuifdeuren (want we hebben maar één rechte wand in de slaapkamer, dus de kastdeuren zouden anders telkens tegen het schuine dak botsen)
- gsm (de oude wil niet altijd meer opstarten)
- kastje voor in de badkamer
- frietketel (om de frietjes te bakken uit bovenvernoemde diepvries)

Categorie kleine of goedkope aankopen:

- weegschaal (voor onszelf, maar ook een keukenweegschaal kan wel eens praktisch blijken te zijn)
- cake- en andere bakvormen voor het vriendinnetje, want zij kookt graag (en ik profiteer daar graag van)
- washandjes (blauwe of gele, kwestie van bij de handdoeken te passen)
- plastic bak voor glasafval

En ik vergeet waarschijnlijk een groot deel, maar dat vul ik dan nog wel aan.

Wet van Murphy

Soms lijk ik - of is het mijn vriendin? - pech wel aan te trekken. Zo stond ik vanmorgen onder de douche en ontdekte ik dat de douchestang onderaan kapot is, met andere woorden: niet meer vastzit zoals die zou moeten vastzitten. Douchen wordt dus een gevaarlijke onderneming, aangezien ik niet op voorhand kan voorspellen wanneer de hele douchestang naar beneden gaat komen. Zo wordt het dagelijkse leven ook weer wat spannender.

Gisteren kwam normaal gezien de Telenetman langs. Uit mijn zinsconstructie kan u echter al opmaken dat dit niet het geval was. Vanmorgen heeft mijn vriendin gebeld naar het gratis nummer en daar vertelden ze haar dat ze wel onze gegevens hadden, maar niet wisten welke diensten wij juist besteld hadden. Even bellen, daar hebben ze zeker nog niet van gehoord? Dus mogen we tot volgende week dinsdag wachten voor een volgende afspraak met de installateur.

Het enige dat tot nu toe verlopen is zoals het gepland was, is de levering van het tv-toestel en de dvd-recorder. Waar we nu van kunnen genieten dankzij de kabeldistributie van de vorige huurders. Er mag ook al eens iets meezitten natuurlijk!

De ironie…

Als pas afgestudeerde onmiddellijk werk vinden na een vakantiejob, het klinkt ideaal. Maar de werkelijkheid blijkt wel even anders. Zo heb ik bijvoorbeeld de tijd niet gehad om mijn bankzaken te verplaatsen naar een kantoor in Gent. Daarnaast moet ik mij nog steeds zelf aansluiten bij een ziekenfonds maar dat in Gent is natuurlijk enkel overdag open, en momenteel blijkt de (enige?) kantoorverantwoordelijke met vakantie te zijn. Haha, de ironie. Laat ik dus nog maar even niet ziek worden.

Net hetzelfde verhaal voor mijn Franse opleiding - meerbepaald de opleidingscheques die ik daarvoor wil aanvragen. Daarvoor moet ik mij online registreren bij de VDAB. Dat klinkt niet al te moeilijk, alle vakjes invullen en het is zo gebeurd. Haha, de ironie. Geloof het maar niet. Nadat ik alle vakjes netjes heb ingevuld zoals het moet, krijg ik een foutmelding:

Heb je je naam, voornaam, geslacht en geboortedatum wel juist ingevuld? Ze komen niet overeen met de gegevens in je VDAB-dossier. Blijf je deze foutmelding krijgen, bel naar de VDAB-servicelijn op het gratis nummer 0800 30 700 (maandag - vrijdag tussen 8 en 20 uur). Zij helpen je graag verder.

En daar zit je dan. De gegevens die ik heb ingevuld, komen niet overeen met mijn VDAB-dossier. Heb ik dan een VDAB-dossier? Interessant. Ik ben mij daar nochtans niet gaan registreren, aangezien ik meteen werk had na mijn vakantiejob. Waardoor ik waarschijnlijk extra belast zal worden op mijn vakantiejob - wat ze blijkbaar niet nodig vonden om mij dat te zeggen bij het interimkantoor. Maar dat terzijde. Ik kan mij niet registreren via de site van de VDAB, dus mag ik ofwel bellen ofwel langs hun werkwinkel die enkel tijdens de werkuren open is. Haha, nogmaals de ironie. De werkmens wordt bijna gestrafd omdat hij werkt. Bellen dan maar. Hopelijk gaat dat wel vlot.

Met de aangifte van verhuizing ongeveer hetzelfde verhaal. Aangifte moet je doen op de dienst bevolking die enkel op werkdagen open is en op zaterdagvoormiddag. Want als werkmens wil je natuurlijk niet uitslapen op een zaterdagvoormiddag. Gelukkig blijkt stad Gent over een deftige site te beschikken waar ik ook online aangifte kan doen van mijn veranderde woonplaats. Dan is dat tenminste al achter de rug. Haha, niet dus. De ironie jaja. Uiteraard kan de site niet weergegeven worden of kan “Firefox geen verbinding maken met de server op eloket.cevi.be”. En de wijkagent die moet langskomen om vast te stellen of ik ook werkelijk woon waar ik zeg dat ik woon, zal wel na de werkuren kunnen langskomen zeker?

Ik ben het allemaal een beetje beu…

Back from Vienna

En meteen ook Back to Work. Lichtjes vermoeid weliswaar, maar meteen na het congres in Wenen ben ik dus weer aan het werk. Vanaf maandag vertrekt degene die ik vervang op zwangerschapsverlof, dus vanaf dan sta ik er alleen voor.

Gisterennamiddag nog een lcd-tv en dvd-recorder gaan kopen, waar blijkbaar heel wat problemen bij kwamen kijken. Wij wilden een progressive, zonder interlaced flikkerend effect, en geen gigantisch scherm. Toen we thuiskwamen van Krëfel, bleek dat we een grotere tv besteld hadden (80 cm beelddiagonaal ipv 66 cm) en mét interlacing. Na een kwartier discussiëren aan de telefoon, zijn we maar teruggereden. En hebben we € 100 meer betaald voor de kleinere tv die we dus eerst wilden. Ja, de meesten zullen mij gek verklaren. Meer betalen voor een kleiner scherm! Maar ik ga voor kwaliteit, en niet voor grootte.

Aangezien het budget van de dvd-recorder gekoppeld was aan dat van de tv, hebben we dus ook gewisseld naar een goedkopere dvd-recorder. Krëfel heeft moeilijke klanten. Ik dus.

Voorlopig hebben we ook nog geen internet op kot, dus mijn online activiteiten zullen zich nog even beperken. Maar hou u gerust niet in om commentaar te geven.

Trouwens, die vrouw die ik mijn vorige post vermelde, is dan toch overleden aan de gevolgen van haar hartaanval. Dan blijkt een cardiologencongres toch niet de beste plaats om een hartinfarct te krijgen.

Live vanuit Wenen

Ik las zonet dit artikeltje op hln.be, lees maar mee met mij.

Vrouw krijgt hartaanval tussen 25.000 cardiologen
In Wenen heeft een vrouw zondag een hartinfart gekregen terwijl ze omgeven was door 25.000 cardiologen. De vrouw was aanwezig op het jaarlijkse congres van de Europese Vereniging voor Cardiologie, meldt het Oostenrijkse persbureau APA.

Een van de 25.000 internationale specialisten heeft de vrouw gereanimeerd. Nadien werd ze voor verdere behandeling naar het ziekenhuis gebracht.

De bijeenkomst is een van de grootste medische congressen in Europa. Het thema dit jaar is hoe hartinfarcten voorkomen kunnen worden.

En op dat congres zit ik dus nu. Tijdens de voorbereidingen is er hier zelfs iemand gestorven - niet van onze ploeg gelukkig. We zitten aan de tweede dag van het congres, en tot nu toe is alles goed verlopen (buiten de paar ongelukjes dan blijkbaar die volledig niets met mij te maken hebben).

Iedereen klopt hier lange dagen, ik dus ook. Een dag tijdens het congres ziet eruit als volgt:
- opstaan om 6u, douchen
- ontbijten om half 7
- naar Messe Wien fietsen, vertrek om 7u, aankomst om 7u15
- beginnen werken: PowerPointjes maken voor de ochtendsessies
- pauze (halfuurtje tot 3 kwartier) nemen ergens tussen 12u30 en 14u, eten
- 13u45: terug aan de slag met PowerPointjes maken voor de sessies van de namiddag
- na de laatste sessie van de dag (18u) beginnen met de presentaties voor de volgende dag, tot ongeveer 19u30
- avondeten rond 20u
- naar hotel terugfietsen
- slapen (zo rond 23u30 meestal)

Met andere woorden, van Wenen heb ik enkel nog maar de weg gezien van het hotel naar de Messe en omgekeerd. De eerste dag heb ik wel de metro genomen, maar echt veel heb ik toen ook niet gezien van de stad. En zoals het er nu naar uitziet, zal dat er niet op veranderen. Druk, stress en eigenlijk geen vrije tijd. Dus evenmin tijd om Wenen even te verkennen.

Vrijdagavond zijn we wel even de Arena ingegaan - wat niets met stieren maar alles met goeie muziek te maken heeft. Een rij tot op straat, € 8 inkom, drank aan € 3,10, maar wel goeie muziek. Laat hebben we het niet gemaakt, of laat ik voor mezelf spreken: laat heb ik het niet gemaakt. Maar aangezien het blijkbaar wel een gekend fenomeen is hier in Wenen, en aangezien ons hotel er recht tegenover lag, moesten we er gewoon naartoe.

En voor de rest heb ik veel te vertellen - natuurlijk - maar weinig interessants te melden. Blijkbaar heeft mijn vriendin intussen de verhuis helemaal kunnen regelen, zodat ik na Wenen meteen naar daar kan. Ik ben wel benieuwd! En verontrust ook wel, want via mail heb ik net vernomen dat de voordeur al eens geforceerd is geweest. Niet zo veilige buurt daar dus. Extra slot op de deur zal dus zeker welkom zijn. En verder blijkt de computer van mijn vriendin ook ontploft, geknald, geïmplodeerd, ge-ikweetnietwatnogallemaal. Kapot dus waarschijnlijk. Wet van Murphy. Een niet-passende sleutel op een geforceerd slot komt nooit alleen…

Ik ga jullie weer laten. Misschien komt er nog wel een post vanuit Wenen, maar ik acht de kans eerder miniem. Greetings from Vienna!

Weer een paar stapjes verder

Ik heb een nieuwe aanwinst. In mijn vorige bericht kondigde ik aan dat ik een trolley nodig had, nu staat er eentje naast mij. Aanschouw, de Samsonite Freeminder 61 liter!

Een schoon trolleytje he! Ik ben er helemaal verliefd op. En mijn vriendin is er maar half Gent voor moeten doorkruisen, eeuwige dankbaarheid voor dat. Ik heb er slechts bijna mijn maximumbedrag voor moeten betalen, dat ik op € 150 gelegd had. Hopelijk overleeft hij zijn eerste vlucht woensdag!

In verband met het appartement weten we nog niets meer, maar dat zal niemand verbazen. Immoboss wacht op de eigenaar of op de ex-huurders, en de eigenaar is met vakantie. Dus zit er niks anders op dan … wachten inderdaad. Wel raar dat ik dus morgen naar huis ga vertrekken vanuit ons kot, en volgende week woensdag ga terugkomen in ons nieuwe appartement.

Ik ben mij dan ook gaan inschrijven voor de Franse opleiding. Na een kwartiertje voor de schriftelijke test en een resultaat van 43 op 50, een tiental minuten voor de mondelinge test en een resultaat van 39 op 50, kwam ik op een totaal van 82 op 100. En mag ik lessen volgen in niveau 5.

N-i-v-e-a-u v-i-j-f. Wie had dat gedacht. Dat is niet eens zo slecht, als je weet dat de niveaus van 1 tot en met 8 lopen. Dus ik ben wel een beetje trots op mijn resultaat. Vanaf 1 september begint het schooljaar dus voor mij. De eerste les kan ik al niet gaan omdat ik in Wenen zit, maar daarna begin ik er vol goede moed aan. Drie uurtjes les op maandagavond, van 18u10 tot 20u50. Thuis mag ik dan nog een uurtje oefeningen maken via internet. Anders was het vier uur les op maandagavond, dus liever zo dan. Ik zie het volledig zitten!

Ziekenfonds komt ook in orde. De documenten zou ik morgen ingevuld moeten terugkrijgen, dus woensdag kan ik mij weer laten aansluiten.

Vienna, here I come!

Moest ik vergeten te posten morgen of overmorgen, dan heb ik dat tenminste al gezegd. Eerst moet ik wel nog een valiesje of trolley-achtig iets zien te bemachtigen vóór dinsdagavond. Liefst zo goedkoop en degelijk mogelijk, al passen die 2 natuurlijk vaak niet samen.

Daarnaast hebben we dit weekend - aangezien de verhuis niet doorging - de Ikea-catalogus helemaal kunnen doorbladeren. We hebben net beslist toch het oude tv-meubel van mijn ouders over te nemen, en geen nieuw te kopen. Wat de slaapkamer betreft, zijn we er nog totaal niet uit. Dat wordt dus nog even verderzoeken en keuzes afwegen. Eigenlijk hebben we onze droomslaapkamer nog nergens gezien, niet dat we iets expliciets in het hoofd hebben maar toch een paar vereisten: schuifdeuren, spiegel, véél plankjes in de kast, zo’n zaken. Met andere woorden: we zullen nog wel een paar weken op de grond slapen in ons nieuwe appartement. Op de grond op lattenbodems wel te verstaan.

Morgen mag ik vooral niet vergeten mij te gaan inschrijven voor de Franse taalopleiding. Daar hoort dan niveaubepaling bij, wat wel belangrijk is want ik wil niet bij de absolute beginners gestoken worden, maar ik wil natuurlijk wel meekunnen met de rest. En morgen is de enige dag dat ik kan langsgaan. De rest van de komende 2 weken breng ik bijna uitsluitend in Wenen door.

Tips over Wenen zijn trouwens zeer welkom, want Wenen is zo’n stad die mij absoluut koud liet als het over citytrips ging. Bijgevolg weet ik ook absoluut niets over die stad. Als ik er de Neckermann-brochure op nakijk, blijkt het vooral een stad voor opera- en kunstliefhebbers. Dat zijn nu toch wel twee zaken die mij niet bepaald aanspreken. Dus ik had graag wat andere (hippere) tips gekregen, enerzijds. Maar anderzijds wil ik natuurlijk de typische gebouwen of toeristische trekpleisters niet missen. Ik gedraag me graag als een echte toerist, inclusief kaart en digitale camera (niet rond de nek weliswaar).

Dus vul mijn zin gerust aan: Als ik naar Wenen ga, moet ik absoluut eens gaan kijken naar …

Korte update

Ik heb goed en slecht nieuws.

Het slechte is dat we dit weekend niet verhuizen. Niet kunnen verhuizen omdat we de vorige huurders niet hebben kunnen bereiken, en omdat er nog spullen van hen in het appartement liggen. En de eigenaar is natuurlijk op vakantie, waardoor we niemand kunnen bereiken en alleen maar kunnen afwachten.

Het goede nieuws is dat ik dan toch met het vliegtuig naar Wenen kan. En dat maakt mijn dag dan weer goed.

Trouwens, er was even paniek hier toen mijn gsm weigerde meer te tonen dan een blauw scherm na een val. Maar dat probleem is intussen weer van de baan, want vanmorgen was hij blijkbaar helemaal hersteld van zijn val - dankzij een dag rust. Dus hoef ik toch geen nieuwe gsm te kopen.

Eigenlijk wel spijtig.

Weer een stapje verder…

… en we kunnen bijna verhuizen! De verzekering is in orde, we hebben zo’n all-in pakketje zodat we voor € 130 verzekerd zijn voor een jaar tegen inbraak, natuurrampen, water-, storm- en brandschade. Vergeet ik nog iets?

En omdat mijn vriendin dan toch bij de KBC zat, heeft ze ook maar een familiale verzekering afgesloten voor ons tweetjes. Met burgerlijke aansprakelijkheid, rechtsbijstand en alles erop en eraan. Dus voor zo’n € 200 zijn we redelijk safe voor een jaartje. Hopelijk.

Dus met die verzekeringen konden we naar Immoboss om ons contract te ondertekenen. Dus dat deel is ook al in orde. En je zou denken dat je bij het ondertekenen van een contract, ook automatisch je sleutel overhandigd krijgt.  Niet dus. Ze konden ons niet eens vertellen of de huurders er nog woonden of niet. Dus na heel wat aandringen ging er dan vanavond iemand van het immokantoor langs bij het binnenkort-van-ons appartementje. Die wist ons te vertellen dat de huurders inderdaad (juich) verhuisd zijn maar (helaas) nog wat opkuiswerk hebben.

Ik vraag me af hoe dit gaat aflopen. Immoboss belooft ons dat ze die ex-huurders gaan zoeken en aanmanen om alles op te ruimen, zodat wij er dit weekend dan eindelijk kunnen intrekken. En dan krijgen we hun reservesleutel, want de verhuurder/eigenaar blijkt onbereikbaar te zijn. Waarschijnlijk op reis in het buitenland, en uiteraard zetten ze daar hun gsm niet aan. En zij hebben de sleutels die voor ons bedoeld zijn. Of de vorige huurders hebben die nog. Soit, niemand weet het, en wij blijven zitten met de ellende.

Dit weekend gaan we dus wel-niet-wel-niet-wel-niet-wel verhuizen. Laten we hopen… De sterke broer, ouders, auto en aanhangwagen zijn in ieder geval al gereserveerd. En er al helemaal klaar voor. Net als wij!

Hoe richt je een appartement in?

Dat is dé vraag de laatste dagen. Hoe richt je een appartement in, zonder dat je weet hoe groot de ruimtes zijn, hoe hoog het plafond is en hoeveel stopcontacten er zijn. Een vraag die dus niet zomaar makkelijk te beantwoorden is.

Ikea is een mogelijk antwoord. Een groot deel van ons toekomstig interieur zal dan waarschijnlijk ook van daar komen. Van een paar dingen zijn we al vrij zeker: de grote Expedit boekenkast, de Ramvik salontafel, het tv-meubel van Lack en de Klippan tweezitsbank. Ook de Malm bedframe zien we wel zitten. Alles in donkere tot zwarte kleuren, jawel. Omdat dat makkelijk combineerbaar is met andere kleuren. En als je kiest voor een bepaalde houtkleur, is dat altijd moeilijker om een ganse ruimte daarop af te stemmen. Kwestie van geen kakafonie van kleuren en houtsoorten bijeen te gooien.

Maar vanaf de kleerkast zitten we in de problemen. Ten eerste zijn er een paar praktische bezwaren (we weten nog niet hoe hoog het plafond is en hoe groot de kast mag zijn om nog steeds in de slaapkamer te passen), ten tweede is het gewoon moeilijk kiezen. Je hebt alle mogelijke kasten: met schuifdeuren, met klapdeuren, met gordijnen of gewoon zonder iets - lekker open. Natuurlijk heb je ze ook in allerlei vormen en grootten. En daarnaast zijn ze niet alleen gewoon maar van hout gemaakt, nee, soms wordt er met plexiglas of met spiegels gewerkt. En laat ik nu net iemand zijn die graag een levensgrote spiegel wil (zonder bijbedoelingen). Dus is het wel handig als je kleerkast en spiegel in 1 kan hebben. Twee vliegen, jaja.

Dus zijn we dit weekend in Brugge een meubelwinkel binnengestapt. Want die Ikea-kasten zijn allemaal bijna 2 meter 40 hoog, en mijn vriendin wil niet op een trapje gaan staan om aan haar kleren te geraken. Paar mooie kasten gezien. Zelfs een paar waar een grote spiegel in geïntegreerd zat. Ideaal. Dus nu hebben we beslist om ons appartementje te gaan opmeten. Zodat we een kast kopen die we zeker kunnen installeren in onze slaapkamer daar. Slim, ik weet het. Je moet het niet vertellen.

Alleen is het zo dat ons contract nog niet getekend is, en dat we dus ook nog geen sleutel in ons bezit hebben van ons nieuwe appartement. Nog even geduld uitoefenen dus. Morgen gaat mijn vriendin dan ook langs de bank om het verzekeringsaspect eens te bekijken. Dat is natuurlijk ook niet geheel onbelangrijk, zoals enkele mensen een paar posts geleden ook al opmerkten. Dus nu gaan we proberen een verzekering-all-in te nemen: brand, waterschade, stormschade en inbraak. De familiale verzekering is dan ook voor de nabije toekomst.

Ik wil trouwens nog iets toevoegen over de inrichting van ons appartementje. Hoe kies je in godsnaam een wasmachine? Een tv is nog gemakkelijk. Je neemt een maximumbedrag in je hoofd en een minimumbeelddiagonaal, en je ziet waar je uitkomt. De meeste tv’s zijn grijs, dus nemen wij ook een grijze. Een zwarte zou je niet meer zien staan op ons zwart tv-meubel. Maar een wasmachine is dus niet zo makkelijk. Ik heb vooreerst al absoluut geen idee hoeveel een wasmachine kost, laat staan hoeveel een goede wasmachine moet/mag kosten. Is dat zo rond de € 500, of eerder rond de € 700? En welke merken staan gekend om hun goede wasmachines? Ik ben niet zo thuis in die wereld. En een wasmachine is toch wel iets belangrijks lijkt mij. Whirlpool, Siemens, Bosch, dat zegt mij allemaal niets. Ik weet niets eens wat er in het ouderlijke huis staat.

Soit, zorgen voor morgen… Maar goeie raad is altijd welkom!